مکس ورستپن اعتراف میکند که درباره داشتن خانهای که بتواند یک شبیهساز مسابقهای بزرگتر را در خود جای دهد «فکر میکند»؛ مخصوصا بعد از ساعتهای طولانی کار با شبیهساز تیم اوراکل ردبول در میلتون کینز.
مکس ورستپن فاش کرده که هنگام فکر کردن به خانه آیندهاش، یکی از چیزهایی که به آن توجه دارد فضای کافی برای یک شبیهساز مسابقهای بسیار بزرگتر است.
او در پادکست Securing the Win توضیح داد که چهار دوره قهرمانی جهان، اکنون در فکر طراحی خانه بعدی خود حول یک شبیه ساز ارتقا یافته است؛ شبیه به شبیهسازی که در پایگاه تیم اوراکل ردبول در میلتون کینز استفاده میکند.
شبیه ساز یک تیم و نرم افزار پشت آن نقش محوری در توسعه و عملکرد تیم در طول فصل دارند و برای رانندگانی مثل ورستپن و همتیمیاش یوکی سونودا، وقتگذرانی روی آن بخش مهمی از روتین کاری آنهاست. راننده هلندی ساعتهای طولانی را روی شبیهساز تیم میگذراند؛ با آزمودن ستاپها، کارهای همبستگی دادهها و تمرین های مسابقهای قبل و بعد از هر آخر هفته گرندپری.
اما در حالی که این میتواند به عنوان یک «شر لازم» دیده شود، قهرمان کنونی جهان به آن به چشم یک تمرین بهبود عملکرد نگاه میکند.
او میگوید:
میدانم که برای انجام یک کار آنجا هستم و میدانم که تمرکز روی شبیهساز باعث افزایش عملکرد میشود. پس حتی اگر گاهی کمی خستهکننده باشد، باید همیشه به خودت بگویی که این کار برای یک هدف خوب است. پشت آن یک دلیل وجود دارد و باید حرفهای بمانی.
ورستپن میگوید زمان کار با شبیهساز در اطراف آخر هفته مسابقه «بسیار مهم» است:
چون گاهی شرایط آخر هفته تغییر میکند، یا سطح چسبندگی غیرمنتظره میشود، یا هر چیز دیگری میتواند اتفاق بیفتد. یا مشکلاتی در ماشین که پیشبینی نکرده بودید.
به همین دلیل داشتن یک شبیهساز فوقالعاده دقیق و رانندگان شبیهساز بسیار خوب که بتوانند فیدبک صحیح بدهند، هنوز بسیار مهم است. طوری که وقتی از FP1 یا FP2 بیرون میآیید، به آنها میگویید: خب، چند مسیر مختلف ستاپ را امتحان کنید و این به شما ایده میدهد که باید روی چه چیزی کار کنید.
چند ساعت وقت روی شبیهساز میگذراند؟
خیلی زیاد. نمیخواهم شمرده شود!
حتی در خانه هم میدانید میشود شمارش ساعت را روشن کرد، درست است؟ من هیچوقت آن را روشن نمیکنم؛ بهتر است آخر فصل از عددش باخبر نشوم!
ورستپن که خارج از فرمول یک نیز مشتاق شبیه سازی مسابقه است، کاملا طبیعی است که به خانهای فکر کند که بتواند شبیهسازی بزرگتر و واقعیتر را در آن جا دهد.
او ادامه میدهد:
فکر میکنم پلتفرم و حرکت شبیهساز در میلتون کینز واقعاً مهم است. آنها آن را واقعا خوب مدل کردهاند.
اما من چنین چیزی را در خانه ندارم» (با خنده). وگرنه احتمالا همسایهها دیوانه میشدند! تازه، آنقدر بزرگ است که در یک آپارتمان جا نمیشود.
اما در نهایت همه چیز به نرم افزاری که استفاده میکنید برمیگردد و اینکه چقدر دقیق باشد. چون شبیهسازی g-force خیلی سخت است. بنابراین مهم است که نرم افزار دقیق باشد. این واقعا یک کار مداوم و همیشگی است.
از او پرسیده شد که آیا به خانهای فکر میکند که بتواند چنین دستگاهی را در آن ساخت؟
شاید نه به بزرگی چیزی که در میلتون کینز هست، اما چیزی است که به آن فکر میکنم.
ورستپن سالهاست که یک شبیه سازران حرفهای جدی است و یکی از موفق ترین تیمهای شبیه سازی مسابقهای، Team Redline، را ساخته است. او پیروزیهای بزرگی در رویدادهای مهم iRacing به دست آورده: از جمله ۱۲ ساعت باثرست، ۲۴ ساعت اسپا، پتی لمان و ۲۴ ساعت دیتونا. این مسابقات تنها مهارت های خودش را تیز نگه نمیدارند، بلکه باعث پیشرفت همتیمیهایش در مسیر رسیدن به مسابقه واقعی نیز میشوند.
در سال ۲۰۲۴ او تمام رویدادهای ۲۴ ساعته iRacing را جارو کرد: دیتونا، نوربرگرینگ و اسپا.
این او را به یکی از بهترین شبیه سازران های جهان تبدیل کرد، نه فقط یک راننده F1 که گاهی روی شبیهساز مینشیند.
ورستپن مدتهاست استدلال میکند که کار شبیهساز به طور مستقیم با عملکرد واقعی ارتباط دارد. چیزی که وقتی همراه با همتیمی شبیهسازیاش کریس لولهام، در اولین مسابقه GT3 خود در نوربرگرینگ نوردشلیف پیروز شد، ثابت کرد.
بعد از این نتیجه، فدراسیون موتوراسپرت آلمان قوانین خود را تغییر داد تا گرفتن لایسنس DMSB Permit Nordschleife برای شبیه سازرانها آسانتر شود.
