استون مارتین آماده معرفی نسخه رادیکال تری از AMR26
استون مارتین با تأخیر به شیکدان بارسلونا رسید، اما این موضوع مانع از جلب توجهها نشد. AMR26 بلافاصله پس از اولین حضورش در فصل ۲۰۲۶، توجه تیمهای رقیب را به خود جلب کرد.
به طور کلی، هر خودرویی که توسط آدریان نیویی طراحی شود، خبرساز خواهد شد. قوانین جدید نیز آزادی عمل بیشتری به نیویی داده تا برداشت متفاوتی از قوانین داشته باشد و چیزی متمایز از سایر تیمها خلق کند.
در واقع، AMR26 هیچ شباهتی به خودروهای رقبا ندارد و این مفاهیم افراطی تر قرار است بیش از پیش توسعه داده شوند.
استون مارتین و بهرهبرداری از همکاری با هوندا
دلایل متعددی باعث شد حضور استون مارتین در بارسلونا به تأخیر بیفتد. مهمترین دلیل، تغییرات نسبتاً دیرهنگامی بود که روی AMR26 اعمال شد.
از زمان پیوستن نیویی در بهار گذشته، او به شدت روی خودروی امسال کار کرده است. هرچند این مهندس ۶۷ ساله نظارت کامل بر این خودرو داشته، اما ورود او به تیم بریتانیایی کمی دیرتر از حالت ایدهآل بوده است.
در حالت ایدهآل، نیویی دوست داشت پیش از ۲۰۲۵ به استون مارتین بپیوندد تا زمان بیشتری برای هدایت توسعه تیم و بهبود فرآیندها داشته باشد.
با این حال، او در ۱۰ ماه گذشته تغییرات جسورانهای را پیادهسازی کرده که بلافاصله هنگام ورود AMR26 به پیست بارسلونا قابل مشاهده بود.
یکی از ویژگیهای برجسته این خودرو، طراحی بسیار فشرده آن بود به ویژه در بخش عقب خودرو.
این موضوع با همکاری نزدیک هوندا محقق شد. یکی از مزایای همکاری استون مارتین با هوندا این است که آنها عملاً مانند یک تیم کارخانهای عمل میکنند.
برخلاف تیمهای مشتری، استون مارتین آزادی کامل در فرآیند طراحی دارد. نیویی و مدیران فنی مانند انریکو کاردیل از این مزیت استفاده کرده و بهطور مشخص از هوندا خواستهاند یک پاور یونیت فشرده طراحی کند.
در بسیاری جهات، حضور نیویی و همکاری هوندا شرایط ایدهآلی را برای ساخت چنین خودروی جسورانهای فراهم کرده است.
البته برای همه تیمها، خودروهایی که در شیکدان بارسلونا دیده شدند تنها نقطه شروع هستند. با نزدیک شدن به تست بحرین، ارتقاهای بیشتری در راه خواهد بود.
اما در مورد استون مارتین، ممکن است سال ۲۰۲۶ شاهد یک شیب توسعه بسیار تند باشیم.
پلتفرمی برای توسعههای بیشتر
فصلهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ نشان دادند که حتی در دوران گراند افکت نیز تغییرات میانفصلی زیادی رخ میدهد.
بین مکلارن، ردبول و فراری، بستههای ارتقایی مختلف ترتیب قدرت تیمها را تغییر داد.
برای مکلارن، داشتن یک پایه محکم باعث شد سریعتر از رقبا پیشرفت کند. اما برخی تیمها مثل ردبول در بنبست طراحی گیر کردند.
به همین دلیل، استون مارتین به مجموعهای از راهحلهای کلان و منحصربهفرد متعهد شده است. سیستم تعلیق جلو و عقب، کاور موتور، سایدپادها و دریچههای خنککاری AMR26 همگی حاصل تصمیمات جسورانه هستند.
به نظر برخی ناظران، AMR26 آن قدر ماجراجویانه است که شاید تیمهای دیگر تا ۲۰۲۷ طول بکشد تا ایدههای مشابهی را به کار بگیرند. البته اگر این خودرو رقابتی باشد.
این دقیقا همان رویکرد بدون ریسک، بدون پاداش است که استون مارتین اتخاذ کرده است.
اگر خودرو عملکرد خوبی نداشته باشد، بازگشت برای تیم سخت خواهد بود. اما اگر این پلتفرم موفق باشد، آنها مزیت بزرگی خواهند داشت و فضای زیادی برای ارتقا خواهند داشت.
چرا استون مارتین روز دوم را در بارسلونا نماند؟
به همین دلیل، استون مارتین تصمیم گرفت روز فیلمبرداری ۲۰۰ کیلومتری را پس از شیکدان انجام ندهد.
در عوض، تیم ترجیح داد تمرکز را روی تولید ارتقاهای بیشتر در کارخانه بگذارد. همچنین کاهش وزن خودرو نیز در هفتههای آینده در دستور کار است.
هدف اصلی از حضور در بارسلونا، دریافت دادههای دقیق برای تطبیق اطلاعات پیست و کارخانه بود. آنها با درک بهتری به تست بحرین خواهند رفت.
آیا نیویی میتواند این پازل را کامل کند؟
سؤال بزرگ درباره پروژه استون مارتین مربوط به کوتاهمدت است، نه بلندمدت.
استون مارتین سرمایهگذاری عظیمی در زیرساختها کرده است. نیویی، کاردیل و اندی کاول یک تیم مدیریتی بسیار قدرتمند تشکیل دادهاند.
در بخش موتور نیز، هوندا سابقه قهرمانی با ردبول را دارد و توانایی جبران هرگونه عقبماندگی را دارد.
اما برای رانندهای مانند فرناندو آلونسو، زمان بسیار مهم است. اگر این رویکرد غیرمتعارف نتیجه ندهد، هزینه سنگینی برای تیم خواهد داشت.
در حال حاضر، استون مارتین باید به تصمیمات آدریان نیویی اعتماد کند. موفقیت آنها در سال ۲۰۲۶ کاملاً به این موضوع وابسته است.
