اسکار پیاستری می‌گوید مکلارن در حال کشف برخی محدودیت‌های موتور مرسدس است

حسین فرهادی
5 دقیقه زمان مطالعه

اسکار پیاستری قهرمان فصل گذشته، مک‌لارن، تا حد زیادی از بحث‌های پیش‌فصل دور مانده است. تیم مستقر در ووکینگ فعلا زیر سایه مرسدس، تیم تأمین‌کننده موتور خود، و خودروی به‌ظاهر بی‌نقص W17 قرار گرفته است.

البته این موضوع نگرانی خاصی برای مک‌لارن ایجاد نمی‌کند. آندره‌آ استلا، مدیر تیم، ترجیح می‌دهد دور از توجهات رسانه‌ای کار کند و از فشار انتظاراتی که پس از کسب هر دو قهرمانی به‌وجود می‌آید، دور بماند.

با این حال، اگر مرسدس را کنار بگذاریم و مک‌لارن را زیر ذره‌بین ببریم، نکات مهمی درباره تیم نارنجی‌پوش به چشم می‌خورد.

اسکار پیاستری راننده تیم مکلارن

اولین برداشت‌های پیاستری از MCL40

در میان تیم‌های صدرنشین سال گذشته، مک‌لارن بیشترین مشکلات فنی را در بارسلونا تجربه کرد. البته این به معنای شیک‌داون ضعیف برای MCL40 نیست، چرا که این خودرو در مجموع نزدیک به ۳۰۰ دور را کامل کرد.

با این حال، باید اشاره کرد که یک مشکل در سیستم سوخت‌رسانی در روز پنج‌شنبه، میزان رانندگی MCL40 را محدود کرد. از نظر عملکرد پیست، سریع‌ترین زمان‌های مک‌لارن در حد و اندازه زمان‌های ثبت‌شده توسط فراری، ردبول و مرسدس بود.

هرچند از یک شیک‌داون پیش‌فصل نمی‌توان نتیجه‌گیری قطعی کرد، اما تیم بریتانیایی از هرگونه غافلگیری منفی دور ماند.

حال سؤال این است که تیم پاپایا با چه سرعتی می‌تواند MCL40 را بهینه کند. و به تبع آن، آیا این خودرو توانایی رقابت با بهترین‌ها در سال ۲۰۲۶ را دارد یا نه.

در کنار بهینه‌سازی خودرو، مک‌لارن در حال آشنایی عمیق‌تر با موتور مرسدس نیز هست. به‌عنوان یک تیم مشتری، یکی از وظایف اصلی آن‌ها سازگار شدن با پاوریونیتی است که از کارخانه بریکسورث دریافت می‌کنند.

اسکار پیاستری توضیح داده که درک موتور مرسدس به اندازه مدیریت جنبه‌های آیرودینامیکی و مکانیکی خودرو اهمیت دارد:

احساس می‌کنم به ریتم خوبی رسیدم و توانستم واقعاً حس کنم ماشین چه رفتاری دارد، که خیلی خوب بود. چند چیز را هم امتحان کردیم تا ببینیم چطور می‌توانیم آن را بهتر کنیم.

سعی کردیم خودرو را در تنظیمات مختلف اجرا کنیم تا ببینیم برای آخر هفته مسابقه چه رفتاری دارد.

هنوز چیزهای زیادی برای یاد گرفتن هست، مخصوصا از نظر پاوریونیت. اینکه چطور بیشترین بهره را از آن بگیریم و چطور سریع‌ترین باشیم.

پس هنوز موارد زیادی درباره موتور هست که باید یاد بگیریم. اما فکر می‌کنم بعضی از مشکلات و بعضی از محدودیت‌ها را تا حدی درک کرده‌ایم. بعضی چیزها هم نسبت به سال گذشته متفاوت هستند هم در موتور و هم در خود خودرو.

خود ماشین هم نسبت به سال گذشته داون‌فورس خیلی کمتری دارد. عادت کردن به این موضوع و حسی که ایجاد می‌کند، بزرگ‌ترین چیزی بوده که شروع کرده‌ایم با آن کنار بیاییم.

آندریا استلا مدیر تیم مکلارن

چالش تیم‌های مشتری

یکی از تیم‌هایی که در تعطیلات زمستانی بسیار مورد توجه بوده، استون مارتین است؛ و دلیل اصلی آن حضور آدریان نیویی در این تیم است.

نیویی بر طراحی جاه‌طلبانه AMR26 نظارت داشته که ویژگی‌های متمایز و جسورانه‌ای دارد. حتی زمانی که با ردبولِ موتور رنو کار می‌کرد، به طراحی‌های بسیار نوآورانه مشهور بود.

اما قرارداد انحصاری موتور هوندا به استون مارتین این امکان را می‌دهد که درخواست‌های بسیار مشخصی داشته باشد. به همین دلیل، تیم فنی نیویی پاوریونیتی در اختیار دارد که بهتر با انتخاب‌های آیرودینامیکی و مکانیکی آن‌ها هماهنگ است.

البته این موضوع ریسک بزرگی هم دارد. اگر موتور هوندا در حد انتظار نباشد، مسیر طولانی‌ای برای جبران فاصله پیش روی سازنده ژاپنی خواهد بود — و همزمان فشار بیشتری از نظر آیرودینامیکی به AMR26 وارد می‌شود.

در مقابل، شرایط برای مک‌لارن کاملاً برعکس است. آن‌ها به‌عنوان تیم مشتری مرسدس، از امنیت دریافت پاوریونیت از قابل‌اعتمادترین تأمین‌کننده این ورزش بهره‌مند هستند.

در بدترین حالت، ممکن است مرسدس غافلگیر شود و بهترین موتور را تولید نکند. مک‌لارن امیدوار است که تیم آلمانی انتظارات را برآورده کند و معیار پاوریونیت‌ها را تعیین کند.

برای مک‌لارن، این موضوع بخشی از عدم قطعیت‌هایی را که استون مارتین یا ردبول با آن مواجه‌اند، از بین می‌برد.

اما با این حال، صحبت‌های پیاستری ضعف ذاتی این شرایط را هم نشان می‌دهد. در سطح پایه، تیم استلا باید خود را با موتوری که در اختیارشان قرار می‌گیرد وفق دهد.

به همین دلیل بود که پیشرفت بی‌وقفه مک‌لارن از اواسط ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ (برخلاف مرسدس) بسیار تحسین‌برانگیز بود. اکنون مهندسان ووکینگ باید این موفقیت را در سال ۲۰۲۶ تکرار کنند.

این مقاله را به اشتراک بگذارید
پیام بگذارید