پس از ۱۱ روز، ۲۲ جلسه و ۸۸ ساعت تست پیش فصل، دفعه بعدی که این خودروهای جدید فرمول یک را در پیست خواهیم دید، مسابقه افتتاحیه فصل در استرالیا طی دو هفته آینده خواهد بود.
تیم پیشتاز کدام است؟ خب، هر مدعی پاسخ متفاوتی میدهد و سعی میکند قدرت و پتانسیل خود را کمرنگ جلوه دهد تا فشار را به رقبا منتقل کند. اینکه آیا در طول دوره تست “پنهانکاری عملکرد” (sandbagging) یعنی مخفی کردن توان واقعی صورت گرفته یا نه، هنوز مشخص نیست.
در حال حاضر، مرسدس و ردبول قدرتمندترین تیمها به نظر میرسند. همکاری جدید ردبول با فورد در زمینه پاوریونیت چشمگیر بوده، در حالی که برچسب تیم مدعی برای مرسدس پیش از فصل، با توجه به برتری موتورشان، تا حدی درست از آب درآمده است؛ هرچند شاید نه با اختلافی که برخی تصور میکردند.
اما در ردههای پایینتر چه خبر است؟ تیمهایی که مدتهاست تمرکزشان را روی ۲۰۲۶ گذاشتهاند. فراری، ویلیامز و استون مارتین در چه جایگاهی قرار دارند؟ و تیمهای جدید آئودی و کادیلاک چطور؟
رده اول: مرسدس
مدعی اصلی از ابتدای تستها، مرسدس همچنان تیمی است که باید شکست داده شود.
جورج راسل و کیمی آنتونلی بهطور مداوم در صدر جدول زمانها بودند و تنها در روز پنجشنبه ۱۵۷ دور زدند. با وجود زمزمههایی درباره موتور و مصرف سوخت، آنها در حال حاضر کاملترین پکیج را دارند.
آنتونلی گفت: فاصله تیمهای جلو همین حالا هم فوقالعاده کم است؛ در حد صدم ثانیه. اگر این روند ادامه یابد، فصل فوقالعادهای در پیش خواهیم داشت.
مرسدس در سرعت انتهای مستقیم کفی کمی کندتر بود. برای مثال، جورج راسل در سریعترین دورش ۸ کیلومتر بر ساعت کندتر از لکلرک بود که حدود ۰.۲ ثانیه از زمان دور را از دست میداد. همچنین راسل در چند پیچ حالت “لیفت اند کوست” داشت. احتمالا مرسدس از استراتژی محافظهکارانهتری در مدیریت انرژی استفاده کرده است.
در دور های طولانی، سرعت مرسدس چشمگیر بود؛ دورهای مداوم در محدوده ۱:۳۵ و ۱:۳۶ پایین، در حالی که فراری بیشتر در ۱:۳۶ میانی و ۱:۳۷ پایین بود. همین باعث شده رقبا معتقد باشند مرسدس هنوز تمام توان واقعی خود را نشان نداده است.
مدتها تصور میشد مرسدس مدعی اصلی باشد، بهخصوص به دلیل صحبتها درباره قدرت پاوریونیت آن. اما تیم تلاش کرده انتظارات را پایین بیاورد. برخی این را بازی رسانهای میدانند. در مجموع، مرسدس همچنان تیمی است که باید شکست داده شود.
رده دوم: فراری
این هفته، هفته فراری بود؛ جملهای که مدتها درباره اسکودریا نگفته بودیم.
آنها قطعات جدیدی به بحرین آوردند، از جمله بال عقب رادیکالی که در خودروی لوئیس همیلتون در روز پنجشنبه بهصورت چرخشی تغییر وضعیت میداد.
لکلرک با ۱:۳۱.۹۹۲ سریعترین زمان کل تست را ثبت کرد. حتی با مقایسه روی لاستیک مشابه، فراری در بخشهایی از پیست برتری داشت، مخصوصا در پیچ ۴، مجموعه پیچهای ۶ و ۷ و همچنین در ترمزگیری پیچ ۱۱.
در شبیهسازی مسابقه، لکلرک حدود ۵.۵ ثانیه جلوتر از اسکار پیاستری بود (با در نظر گرفتن تفاوت شرایط و استراتژی پیتاستاپ). استارتهای تمرینی لوئیس همیلتون و لکلرک نیز بسیار سریع بود. گفته میشود استفاده از توربوی کوچکتر باعث رسیدن سریعتر به فشار بهینه پیش از خاموش شدن چراغها میشود، هرچند ممکن است در پیستهای قدرتمحور ضعف ایجاد کند.
تأثیر فردریک واسر کاملا مشهود است. همهچیز مثبت به نظر میرسد: استارتهای سریع، نوآوریهای فنی و عملکرد قوی در رانهای کوتاه و بلند. با این حال، آرامش کامل بر تیم حاکم است. خاطره فصل ۲۰۲۲ که با قدرت شروع شد و سپس فروپاشید، هنوز باقی است؛ بنابراین کسی در مارانلو بیش از حد هیجانزده نشده است.
رده سوم: مکلارن
قهرمان جهان دیگر آن سلطه دو سال گذشته را ندارد، اما همچنان در رقابت است.
مکلارن از پاوریونیت مرسدس استفاده میکند که قویترین موتور گرید محسوب میشود. لندو نوریس و اسکار پیاستری مسافت زیادی را طی کردند – جالب اینکه سه روز تست این هفته را تقسیم کردند و بهطور مداوم در جمع سه نفر برتر جلسات خود بودند.
مکلارن طی سالهای اخیر در توسعه خودرو بسیار قدرتمند بوده و این عامل در ماههای ابتدایی فصل حیاتی خواهد بود.
مکلارن بیشترین تعداد دور را در بحرین ثبت کرد. سرعت نهایی بالاتری نسبت به مرسدس کارخانهای داشت، اما زمان دور به راحتی به دست نمیآمد. لندو نوریس تا پیچ ۴ سریع بود اما در ادامه زمان از دست میداد.
در مقایسه شبیهسازی مسابقه، مکلارن به طور میانگین ۰.۱ ثانیه در هر دور سریعتر از ردبول مکس ورستپن بود. اختلاف بسیار کم است و بسته به پیست میتواند تغییر کند.
قهرمان جهان میداند که معیار اصلی نیست، اما آرام و بااعتمادبه نفس کار میکند. تیم معتقد است برتری تایری سالهای اخیر از بین رفته، اما اگر ارتقاهای اولیه موفق باشند، میتواند برای صدر رقابت کند.
رده چهارم: ردبول
این بار شاید سختترین تست از میان سه مرحله برای ردبول بود؛ تیمی که هفته گذشته با سرعت بالا در مستقیم و قابلیت اطمینان موتور درخشید.
اما این هفته سادهتر نبود. ایزاک حاجار در روز نخست زمان زیادی را از دست داد و مکس ورستپن با وجود یک روز کامل رانندگی در روز پنجشنبه، سوم شد.
برخلاف هفته اول تست، دادههای هفته دوم نشان میدهد ردبول نه سریعترین در تکدور است و نه در مسافت مسابقه. در شبیهسازی مسابقه، ورستپن در استینت اول سریع بود اما در استینتهای بعدی با تایر C1 افت عملکرد داشت.
در مجموع، بر اساس دادهها ردبول کمی پشت مکلارن و در رتبه چهارم قرار میگیرد.
تست بحرین برای ردبول آرام و بدون حاشیه جدی گذشت. ورستپن از وضعیت RB22 راضی است. نگرانیهایی درباره پروژه موتور جدید وجود داشت، اما فعلاً وضعیت قابل قبول است. ردبول شاید با خودرویی شکستناپذیر شروع نکند، اما تجربه نشان داده با ورستپن همیشه خطرناک است.
با این حال، فاصله چهار تیم برتر بسیار ناچیز است. هفته قبل دوم بودند، حالا چهارم. در پیست خیابانی ملبورن؟ باید دید.
رده پنجم: هاس
در حالی که تیمها معمولا در تستها خوشبینی را کمرنگ جلوه میدهند، آیائو کوماتسو، مدیر تیم هاس، آشکارا از موقعیت فعلی تیمش ابراز رضایت کرد.
الی برمن روز جمعه با لاستیک مدیوم ششمین زمان سریع را ثبت کرد و پاوریونیت فراری آنها در سه روز پایانی جان گرفته است؛ بهویژه با توجه به رویه جدید استارت مسابقه.
بحث درباره صدر میانهجدول ادامه دارد، اما هاس یکی از مدعیان اصلی است. اولیور بیرمن با تایر C4 زمان رقابتی ثبت کرد و در شبیهسازی مسابقه از راننده ریسینگ بولز جلو بود. فاصله با چهار تیم بزرگ واضح است، اما با هرجومرج احتمالی در مسابقات ابتدایی، امتیازگیری ممکن است.
تست آرام و بدون مشکل بزرگ. تیم از موتور فراری و قدرت استارت آن راضی است. هاس محتاط است، اما به نظر میرسد توان رقابت برای امتیاز از ابتدای فصل را دارد.
رده ششم: ریسینگ بولز
قابلیت اطمینان پاوریونیت ردبول-فورد چشمگیر بوده و تیم دوم ردبول از این موضوع سود برده است.
نمونه بارزش، ۱۶۵ دور آروید لیندبلاد در روز پایانی تست است؛ آمار فوقالعاده برای یک تازهکار بریتانیایی.
آروید لیندبلاد با همان تایر حدود ۰.۶ ثانیه کندتر از برمن بود. در شبیهسازی مسابقه نیز هاس حدود ۱۸ ثانیه جلوتر به خط میرسید. فاصله واقعی کمتر از اختلاف تکدور است، اما همچنان محسوس است.
تیم سرگرمکننده ردبول با ترکیب جوان لیندبلاد و لیام لاوسون وارد فصل میشود. نقش مهمی در توسعه موتور جدید ردبول داشته و روحیه مثبت است.
در نبرد برای امتیاز، RB در استرالیا نزدیک به جمع ۱۰ تیم برتر خواهد بود.
رده هفتم: آلپین
از رتبه پنجم تا هفتم تقریبا اختلافی وجود ندارد، اما آلپین اندکی از رقبا عقبتر بوده، هم از نظر زمانها و هم تعداد دورها.
پیر گسلی طبق انتظار بهتر از فرانکو کولاپینتو ظاهر شده؛ رانندهای که پس از فصل ۲۰۲۵ بدون امتیاز تحت فشار است. تیم مستقر در انستون در محدوده رقابتی قرار دارد.
پس از فصل سخت ۲۰۲۵، تغییر به موتور مرسدس روحیه تازهای ایجاد کرده است. تیم احساس میکند در صدر میانهجدول قرار دارد و آماده رقابت برای امتیاز است.
رده هشتم: ویلیامز
شباهتهایی با استون مارتین دارد، چون مدتهاست ۲۰۲۶ را هدف گرفتهاند، اما پیشرفت آنها پس از از دست دادن شیکداون اولیه بارسلونا تدریجی و ثابت بوده است.
جیمز وولز غیبت در بارسلونا را با هدف فشار حداکثری بر توان تولید تیم توجیه کرد. با این حال، زمان در پیست بسیار ارزشمند است.
الکس آلبون و کارلوس ساینز هفته گذشته بازگشت خوبی داشتند و اغلب در یک روز بیش از ۱۰۰ دور زدند، اما خودرو فعلاً اضافهوزن دارد. آنها میخواهند هرچه سریعتر در صدر میانه جدول قرار بگیرند.
غیبت در تست بارسلونا ضربه زده است. شایعات درباره اضافهوزن خودرو همچنان وجود دارد. کارلوس ساینز در شبیه سازی مسابقه بیش از یک ثانیه در هر دور کندتر از هاس بود پیش از آنکه برنامه را متوقف کند. نشانهها امیدوارکننده نیست.
فضا کمی ناامیدکننده است. جیمز وولز تأکید داشت که اگر ۲۰۲۶ موفق باشد، سالهای قبل مهم نیستند. اما اکنون زنگ خطر به صدا درآمده و FW48 ظاهرا اضافهوزن دارد.
رده نهم: آئودی
در مجموع، چند هفته نسبتا خوب برای تیمی که قبلا با نام سائوبر شناخته میشد و برای نخستین بار از پاوریونیت داخلی خود استفاده میکند.
همچنین به اعتبارشان باید گفت که بدون تأخیر در همه تستها حاضر شدند، هرچند ثبت دورهای پیوسته آسان نبوده است. نیکو هالکنبرگ معتقد است تیم آلمانی «جایی در میانه جدول» قرار دارد و دادهها نیز فعلاً همین را نشان میدهد.
تیم جدید کارخانهای پیشرفت خوبی در تست دوم داشت. گابریل بورتولتو با تایر C4 زمان نزدیکی به هاس ثبت کرد. شبیهسازی مسابقه عصر جمعه بسیار امیدوارکننده بود، هرچند شرایط خنکتر به نفع آئودی بود.
حسی شبیه دانشآموز جدید در مدرسه وجود داشت؛ برند جدید، اسپانسرهای جدید و انتظارات تازه. تمرکز اصلی روی درک و توسعه پاوریونیت است، نه نتیجه فوری. پایه کار مناسب به نظر میرسد.
رده دهم: کادیلاک
اولین نکته: هیچکس انتظار نداشت جدیدترین تیم فرمول یک جایگاه دیگری داشته باشد.
دلیلی دارد که در ۱۰ سال گذشته تیم جدیدی وارد فرمول یک نشده است؛ زیرساختها و پایههای لازم برای ساخت یک تیم مدرن سرسامآور است. با این حال، کادیلاک شایسته تحسین است که از همان ابتدا در تمام روزهای تست حضور داشت و نکته مهمتر اینکه سرخیو پرز و والتری بوتاس از پیشرفتها تا اینجا رضایت دارند و از تعادل خوب خودرو صحبت کردهاند.
با این وجود، آنها تقریبا همیشه در انتهای جدول زمانها بودهاند و طبیعتاً با مشکلاتی نیز روبهرو شدهاند. پرز بهطور مفصل درباره نیاز به داونفورس بیشتر صحبت کرد. با این حال، حضورشان در گرید هیجانانگیز است، حتی اگر تمرکز اصلیشان روی آینده باشد.
کادیلاک چند ثانیه از صدر عقب است، اما برای تیمی تازهوارد عملکرد قابل احترام بوده است. والتری بوتاس حدود ۳.۲ ثانیه کندتر از لکلرک بود، اما تنها ۰.۸ ثانیه از سریعترین زمان ویلیامز عقبتر. کمبود داونفورس بزرگترین مشکل است. شبیهسازیها نشان میدهد ممکن است در بحرین دو دور عقب بیفتند.
فضای تیم بیشتر از هر چیز، شادی حضور در فرمول یک است. مسیر طولانیای طی شده تا به این نقطه برسند. فعلاً تمرکز روی عبور از نقاط عطف اولیه فصل نخست است.
رده یازدهم: استون مارتین
پنجره تستی فاجعهبار برای تیم آدریان نیوی. تصاویر لارنس استرول، مالک تیم، در پادوک بحرین با چهرهای ناامید، گویای همهچیز بود. صادقانه بگوییم، خوششانس هستند که در این جدول آخر نشدهاند.
دوره تستی که با تأخیر در ورود به بارسلونا آغاز شد، با تنها شش دور در روز پایانی بحرین و تعطیلی زودهنگام کار، دو ساعت پیش از پایان رسمی، به پایان رسید. برای تیمی که سالهاست ۲۰۲۶ را بهعنوان سال حمله فرناندو آلونسو به قهرمانی هدفگذاری کرده، این چند هفته بسیار تلخ بوده است.
مشکلات همهجانبه بودهاند: آیرودینامیک منحصربهفرد باعث دشواری در رانندگی شده، مشکلات گیربکس و سیستم انتقال قدرت وجود داشته و بزرگترین مشکل از همه، پاوریونیت هوندا بوده است. بیانیه آنها در روز جمعه مبنی بر ناتوانی در انجام دور های طولانی شوکهکننده بود.
کمبود شدید رانندگی در تست باعث شده تقریبا غیرممکن باشد که بدانیم جدیدترین طراحی آدریان نیوی چه ظرفیتی دارد یا حتی اینکه آیا این خودرو میتواند مسابقات ابتدایی فصل را کامل کند یا نه. خودروی AMR26 با موتور هوندا هفته را با کندترین زمان کل به پایان رساند حدود ۰.۶۸۴ ثانیه کندتر از بهترین زمان والتری بوتاس با کادیلاک و هیچیک از رانندگان وارد ریتم مناسب برای اجرای رانهای عملکردی نشدند.
بخش عمده زمان از دسترفته در مستقیمها بود که ضعف پاوریونیت هوندا را برجسته میکند؛ اما حتی در مقایسه با ویلیامز نیز، استون مارتین در پیچها کمبود عملکرد داشت. نزدیکترین تلاش تیم برای انجام رانهای طولانی عصر پنجشنبه بود، پیش از آنکه مشکل باتری فرناندو آلونسو را متوقف کند. همان رانها هم کندتر و کمثباتتر از عملکرد کادیلاک در همان روز بودند.
با توجه به میلیاردها سرمایهگذاری سالهای اخیر، هیچ تیمی به اندازه آنها در دو هفته باقیمانده تا ملبورن کار برای انجام دادن ندارد.
