کفی جدید ردبول ریسینگ، عامل اصلی مشکلات مکس ورستپن در روزهای جمعه و شنبه گرندپری سائوپائولو بود.
آخر هفتهای که برای ردبول ترکیبی از ناکامی و موفقیت بود: تیم پس از دو روز تلاش ناموفق برای یافتن تعادل مناسب در خودرو، تصمیم گرفت هر دو راننده را از پیتلین آغاز کند تا بتواند تنظیمات RB21 را بهطور کامل تغییر دهد. تصمیمی که در نهایت باعث شد ورستپن با عملکردی استثنایی روی سکو قرار بگیرد.
مشکلات تعادلی این آخر هفته احتمالاً از کف جدیدی ناشی میشود که در گرندپری مکزیک معرفی شد؛ کفی که باعث بیثباتی شدید خودرو بهویژه در تعیین خط شد. در ادامه، منشاء این مشکلات را بررسی میکنیم.
آغاز مشکلات از تمرین اول (FP1)
با اینکه ورستپن پیش از گرندپری سائوپائولو ۳۶ امتیاز از لندو نوریس پیش بود و به امید ادامه برتریاش در پیست محبوب اینترلاگوس آمده بود، از تمرین اول مشخص شد اوضاع طبق انتظار پیش نمیرود.
ورستپن در تمرین اول حتی یک دور کامل با لاستیک سافت C4 نزد، اما از همان ابتدا از بیثباتی ماشین در سرعت های پایین و در پیچ های پرسرعت گلایه کرد و گفت ماشین در پیچها میپرد.
این مسئله البته برای ردبول تازه نبود. او در تعیین خط مکزیک هم با مشکل مشابهی رو به رو شده بود؛ جایی که گفت ماشین روی لاستیک سافت به اندازه کافی چسبندگی ندارد و مخصوصا در پیچهای سریع بیش ازحد ناپایدار است.
منشأ این بیثباتی احتمالا همان کف جدید است که در مکزیک معرفی شد. این کف با طراحی کاملا متفاوت در بخش جلویی و کانال های زیرین همراه بود. در نسخه جدید، مسیر جریان هوا (خط G) تغییر کرده و سادهتر شده است، در حالی که در نسخه قبلی مسیر آن پیچیدهتر و مارپیچتر بود. همچنین بالچه لبه کفی (Floor Edge Wing) در نسخه جدید دو مولد گردابه (Vortex Generator) داشت، در حالی که در نسخه قبلی تنها یک لبه مورب بلند و دو بالچه کوچک رویهم وجود داشت.

هدف کفی جدید: نیروی رو به پایین بیشتر، ولی با هزینه زیاد
این به روزرسانی بزرگ برای افزایش نیروی رو به پایین (Downforce) طراحی شده بود تا ردبول بتواند از بال عقب باریکتر استفاده کند. مشابه آنچه مکلارن انجام میدهد.
اما برای دستیابی به حداکثر نیروی رو به پایین، کف جدید نیازمند ارتفاع بسیار کم از زمین بود، یعنی کف ماشین تقریبا با سطح پیست تماس داشت.
در سرعتهای بالا، این موضوع باعث شد خودرو به کف بخورد (Bottoming) و در نتیجه نیروی رو به پایین به صورت مقطعی از بین برود، که نتیجهاش اوراستیر (Oversteer) شدید در پیچهای سریع بود.
برای رفع این مشکل، تیم مجبور شد سیستم تعلیق را سفتتر کند، اما این تصمیم باعث شد ماشین در پیچ های آهسته و روی دستاندازها بهشدت ناپایدار شود.
همین اتفاق در مکزیک هم افتاد، جایی که ورستاپن در تعیین خط تنها پنجم شد و نیم ثانیه از نوریس عقب بود. و این مشکل در سائوپائولو حتی بدتر شد.

تشدید بحران در پیست اینترلاگوس
پیست سائوپائولو به دلیل سطح ناهموار و وجود پیچ های کند، مشکل ردبول را تشدید کرد.
ماشین ورستپن در پیچ های کند نمیپیچید، چون چسبندگی مکانیکی کافی تولید نمیکرد.
تیم بین تمرین اول و تعیین خط اسپرینت تلاش کرد مشکل را با تغییرات مکانیکی برطرف کند، اما عملکرد بهبود چشمگیری نداشت.
ورستپن در تعیین خط اسپرینت ششم شد، هرچند فاصلهاش با نوریس به سه دهم رسید، ولی در سکتور میانی که بیشتر پیچها در آن قرار دارند، چهاردهم عقب بود.
ماشین در ورود به پیچ و خروج از آن همچنان بیثبات بود. ورستاپن بعد از جلسه گفت:
ماشین خیلی میلرزه، کلی مشکل در ارتفاع و تعلیق داریم. وسط پیست افتضاحه، ماشین نمیپیچه، ولی از عقب هم نمیتونم بهش اعتماد کنم. واضحه که یه چیزی کم داریم.
هلموت مارکو هم نظر مشابهی داشت:
مشکل، کمبود چسبندگیه. میدونستیم با لاستیک سافت مشکل داریم، ولی این اختلاف خیلی بیشتر از چیزی بود که انتظار داشتیم. مسئله جدیتر از پیشبینی ماست.

ردبول با پارک فرمه گیر افتاد
قوانین پارک فرمه اجازه هیچ تغییری بین تعیین خط اسپرینت و مسابقه کوتاه را نمیداد. بنابراین تیم مجبور شد با همان تنظیمات در اسپرینت ۲۴ دوری شرکت کند تا فقط داده جمع کند.
ورستپن چهارم شد (با کمک خروج پیاستری) اما سرعت رقابتی نداشت و ۴.۵ ثانیه از راسل عقب ماند.
مشکل همان بود: تعادل ضعیف و چسبندگی کم در پیچهای کند.
بازگشت به کف قدیمی و تغییرات بزرگ
بین اسپرینت و تعیین خط اصلی، تیم تصمیم گرفت تغییرات اساسی در تنظیمات ایجاد کند:
- بازگشت به کف قدیمی (نسخه قبل از آستین)،
- تغییر در Beam Wing عقب برای افزایش چسبندگی.
- و تنظیم جزئی بال جلو برای ایجاد تعادل بهتر بین جلو و عقب.
اما نتیجه فاجعه بار بود: هر دو ماشین ردبول در Q1 حذف شدند (ورستپن ۱۶، تسونودا ۱۹).
در نتیجه، تیم تصمیم گرفت مکس را از پیتلین شروع دهد، تا هم تنظیمات را آزادانه تغییر دهد و هم موتور جدید نصب کند.
معجزه در مسابقه اصلی
با وجود انتظارات پایین، ورستاپن در مسابقه عملکردی درخشان داشت.
او با استراتژی بینقص و استفاده از کف قدیمی، توانست از پیتلین تا سکو پیشروی کند و با تنها چند دهم اختلاف از کیمی آنتونلی سوم شد.
خودش پس از مسابقه گفت:
امروز هوا کمی خنکتر بود، شاید همین کمک کرد. ماشین واکنش پذیرتر بود، تنظیمات هم بهتر بودن، کلا حس بهتری داشتم.

نتیجهگیری
ردبول حالا باید بررسی کند چرا کف جدید عملکرد مورد انتظار را نداشت.
با سه مسابقه باقی مانده تا پایان فصل، تیم باید بفهمد در طراحی کف جدید چه چیزی باعث ناپایداری شد.
پیست بعدی، لاسوگاس، با سرعت بالا و نیاز به نیروی رو به پایین کم، باید برای RB21 مناسبتر باشد. شرایطی شبیه باکو.
ورستپن برای حفظ امید قهرمانی تا ابوظبی، باید حداکثر امتیاز را از آن آخر هفته بگیرد.
