یک اشتباه از مکلارن در دور هفتم مسابقه هنگامی که خودروی ایمنی بدلیل برخورد نیکو هالکنبرگ و پیر گسلی به پیست آمد، مکس ورستپن را آزاد گذاشت تا با انجام یک پیت استاپ از دو پیت استاپ اجباری پشت سر مکلارنها قرار گیرد و پس از توقف آنها برای تعویض لاستیک رهبری مسابقه را بدست گیرد و پیروز مسابقه فرمول یک قطر شود.
مکس ورستپن در گرند پری قطر پیروزی مهمی کسب کرد و در رقابت قهرمانی فرمول یک ۲۰۲۵ به فاصله ۱۲ امتیازی لندو نوریس رسید، چرا که مکلارن به دلیل استراتژی ضعیف در هنگام سیفتی کار در دور هفتم، یک برد محتمل را از دست داد.
اسکار پیاستری، راننده دارنده پول پوزیشن، در جایگاه رهبری مسابقه قرار داشت و به دلیل دشواری سبقتگیری در پیست لوسیل، این راننده استرالیایی در موقعیت بسیار خوبی برای حفظ جایگاه خود و کسب پیروزی در این پیست قرار داشت. اما مسابقه زمانی کاملاً برعکس شد که نیکو هالکنبرگ با پیر گسلی برخورد کرد و این برخورد منجر به ورود خودروی ایمنی شد. از آنجایی که این اتفاق در دور هفتم رخ داده بود، این زمانی بود که رانندگان میتوانستند یکی از دو پیت استاپ اجباری خود را انجام دهند و حداکثر طول ۲۵ دور را تکمیل کنند و سپس ۲۵ دور باقیمانده را با استینت سوم خود به آسانی سپری کنند. همه رانندگان به جز پیاستری و نوریس از این فرصت برای ورود به خط پیت استفاده کردند.
این اتفاق هر دو راننده مکلارن را مجبور به فشار و افزایش سرعت کرد، زیرا آنها قصد داشتند با ایجاد فاصله برای یک پیت استاپ، برتری خود را نسبت به گروه تعقیبکننده پشت سر تثبیت کنند، اما عدم حضور در پیت، مسابقه تیم را به شدت مختل کرده بود. هر دو مکلارن با اختلاف بیش از ۲۶ ثانیه زمان از دست رفته مورد نیاز برای توقف در پیت، از خط میانی عبور کردند. پس از توقف پیاستری در دور ۲۴ و توقف نوریس در دور ۲۵، عملاً فقط ورشتپن، کارلوس ساینز و آندرهآ کیمی آنتونلی در محدوده آنها باقی ماندند.
بقیهی تیمها، به جز چند نفر عقبمانده، مجبور شدند در پایان دور سی و دوم، توقفهای خود را کامل کنند. این باعث شد پیاستری و نوریس دوباره در موقعیتهای رهبری مسابقه قرار بگیرند، اگرچه پیاستری سرعت خیرهکنندهای را نشان داد، اما نوریس نتوانست با او همراه شود و این به ورشتپن اجازه داد تا به راننده بریتانیایی نزدیک شود. پیاستری ادعا کرد که میتواند با یک جفت لاستیک سفت جدید، سریعتر حرکت کند، با این هدف که ورشتپن را در حالت دفاعی قرار دهد. در واقع، این رانندهی استرالیایی در پایان دور ۴۲ فراخوان داد، با این امید که با ثبت یک سری از زمانهای وحشتناک، رانندهی ردبول را به دردسر بیندازد.
با این حال، او نتوانست تفاوتی ایجاد کند و ورشتپن با ۷.۹ ثانیه اختلاف در خط پایان، یک پیروزی حیاتی برای شانس قهرمانی خود به دست آورد. پیاستری حداقل با دوم شدن، امیدهای قهرمانی خود را زنده نگه داشت، در حالی که نوریس به دلیل کمبود سرعتش مجازات شد زیرا نتوانست سکوی را حفظ کند. در عوض، ساینز با یک رانندگی عالی، دومین سکوی فصل خود را به دست آورد.
راننده ویلیامز در ابتدا جای خالی ایزاک هاجر را پر کرده بود و سپس از گیر کردن انتونلی در ترافیک پیت لین آنتونلی استفاده کرد تا یک جایگاه بالاتر برود. ساینز از آنتونلی که در دور ماقبل آخر از پیست خارج شد و به نوریس اجازه داد تا به جایگاه چهارم برسد، فاصلهای ۲ ثانیه ای داشت
آنتونلی با ۲۰ ثانیه اختلاف نسبت به جورج راسل، که در ابتدای مسابقه به رتبه هفتم سقوط کرد، به خط پایان رسید. با این حال، در اواخر مسابقه، اوضاع برای او فرق کرد؛ آلونسو با یک خطای غیرعمدی، اسپین شد و سپس در دورهای پایانی هجار پنچر شد تا بار دیگر دوام لاستیکهای پیرلی و سیاست فرمول یک درباره پیست و گرندپری قطر در هالهای از ابهام قرار گیرد. در نهالیت راسل پشت سر هم تیمی جوان خود در رتبه ششم به کار خود پایان داد.
آلونسو پس از چرخش شدید، در جایگاه هفتم و بالاتر از چارلز لکلرک قرار گرفت، که بیشتر روز خود را در قطار DRS به رهبری آلونسو پشت سر راسل گذراند، در حالی که لیام لاوسون و یوکی تسونودا به جمع ۱۰ نفر برتر راه یافتند.
