مهندس سابق فرمول یک : راه حلی برای نجات قوانین جدید پیدا کردم
بزرگترین دردسر قوانین جدید فرمول یک، مربوط به باتریها و تاثیر عجیبی است که روی رانندگی رانندهها گذاشته. الان ۵۰ درصد توان ماشین از برق(بخش الکتریکی موتور) تامین میشود، اما این انرژی دائمی نیست. نتیجهاش چی شده؟ رانندهها مجبورند سبک رانندگیشان را به کلی عوض کنند تا ماشین از نفس نیفتد و زمانهای خوبی ثبت کنند. مثلا انتهای مسیرهای مستقیم، وقتی باتری خالی میشود، ماشین کند میشود و سبقت گرفتنها هم عملا شده بازی با میزان انرژی باقیمانده.
فدراسیون جهانی (FIA) در ژاپن سعی کرد با یک تغییر قانون کوچک (کم کردن سقف انرژی از ۹ به ۶ مگاولت) این مشکل را حل کند، اما مثل چسبزخم زدن روی یک زخم عمیق بود و رانندهها همچنان شاکی بودند.
سوال اصلی این است : آیا راه حل سادهای وجود دارد که بشود همه مشکلات این سیستم جدید را یکجا حل کرد؟ به نظر غیرممکن میرسد، چون تکنولوژی جدید خیلی پیچیده است. اما آنتونیو کوکرلا، مهندس سابق فرمول یک (که سابقه کار در تیمهایی مثل فراری و بیامو را دارد و حالا تحلیلگر است)، دست به کار شده و کلی شبیهسازی انجام داده تا ببیند چطور میشود با تغییر در ظرفیت و توان باتری، اوضاع را بهتر کرد.
_ یک راه حل عملی؟
کوکرلا برای شبیهسازیاش، پیست میامی (میزبان گرندپری بعدی) را انتخاب کرد که هم پیچهای متنوع دارد و هم مسیرهای مستقیم طولانی.
وقتی او با قوانین فعلی شبیهسازی کرد، نتیجه دقیقا همان چیزی بود که در ژاپن دیده بودیم: کلیپینگ شدید (افت توان باتری) در انتهای مسیرهای مستقیم. ماشینها وسط مسیر مستقیمِ طولانی شروع میکردند به کند شدن! در مجموع، حدود ۲۳۰ متر از مسیر مستقیم، ماشینها عملا افت قدرت داشتند. زمان حدودی یک دور پیست با این شرایط، ۱:۲۸.۲ میشد که با رکورد مکس ورستپن در سال ۲۰۲۵ (یعنی ۱:۲۶.۲۰۴) خیلی فاصله داشت.
اما کوکرلا ادعا میکند راه حل را پیدا کرده. او در شبکههای اجتماعی نوشته که نیازی به تغییرات سختافزاری نیست (چون تغییر سختافزار یعنی ساختن یک موتور جدید که خیلی هزینهبر است). پیشنهاد او تغییر در نرمافزار است:
• کم کردن حداکثر قدرت باتری (MGU-K): از ۳۵۰ کیلووات برسد به ۲۰۰ کیلووات.
• تغییر در نرخ شارژ و سرعت انتقال انرژی.
– نتایج شبیهسازیها چه میگوید؟
کوکرلا هفت مدل مختلف را تست کرد تا بهترین ترکیب را پیدا کند. در نهایت، دو ترکیب پیدا کرد که افت توان را کاملا از بین میبرد بدون اینکه زمان دور زدن ماشینها را خیلی خراب کند.
بهترین راه حل پیشنهادی او این است:
• حداکثر قدرت باتری را از ۳۵۰ کیلووات به ۲۰۰ کیلووات کاهش دهیم. با این کار، نسبت قدرت بنزینی موتور به باتری از ۵۰/۵۰ به ۶۴/۳۶ تغییر میکند (یعنی سهم بنزینی موتور بیشتر میشود).
• حداکثر شارژ مجدد را از ۹ مگاولت به ۶ مگاولت کاهش دهیم. یعنی باتری ۳۳ درصد انرژی کمتری داشته باشد تا مدیریت آن در طول دور راحتتر شود.
خلاصه اینکه کوکرلا معتقد است با این تغییرات نرمافزاری، ماشینها دیگر در مسیرهای مستقیم کم نمیآورند و مسابقه دوباره به حالت عادی و هیجانانگیز خودش برمیگردد.
در ادامهی پیشنهاد کوکرلا برای بهبود وضعیت فرمول یک، او به جزئیات فنی دقیقتری اشاره کرده که به زبان ساده اینطور میشود:
حداکثر قدرت شارژ باتری موقع ترمز گرفتن روی همان ۳۵۰ کیلووات باقی میماند. اما یک تغییر کلیدی دیگر هم در کار است: سرعت انتقال نیرو (یعنی سرعتی که موتور قدرت خودش را کم یا زیاد میکند) از ۱۰۰ کیلووات بر ثانیه به ۵۰ کیلووات بر ثانیه کاهش پیدا میکند.
خب، این راهکار هم خوبیهایی دارد و هم بدیهایی. بیایید با هم ببینیم ماجرا چیه :
مزایا:
۱ خداحافظی با سوپرکلیپینگ: دیگر خبری از آن افت قدرت عجیب وسط مسیر مستقیم نیست.
۲ امنیت بیشتر: چون افت قدرت ناگهانی موتور برقی کمتر میشود، ماشینها هم ناگهانی سرعت کم نمیکنند و رانندگی امنتر میشود.
۳ سرعت نهایی بهتر: رانندهها میتوانند در انتهای مسیر مستقیم به نهایت سرعت برسند، نه اینکه وسط راه کم بیاورند.
۴ ورود سریعتر به پیچها: سرعت ماشین هنگام رسیدن به پیچها بیشتر خواهد بود.
۵ سبقتهای واقعیتر: سبقتگیریها دیگر مصنوعی و صرفا وابسته به باتری نیست.
۶ رانندگی تهاجمیتر: رانندهها دیگر مجبور نیستند برای مدیریت انرژی، قبل از پیچها پدال گاز را رها کنند (Lift-and-coast). آنها میتوانند دوباره با تمام توان برانند و در پیچهای کند و متوسط، با سرعت بیشتری حرکت کنند.
معایب:
۱ کاهش سرعت نهایی: طبیعتا ماشینها کمی کندتر میشوند.
۲ شتاب کمتر: ماشینها با سرعت کمتری دور میگیرند.
۳ زمان پیست: در پیست میامی، حدود ۱.۴ ثانیه در هر دور نسبت به زمان قبلی افت زمان خواهیم داشت (که اگر با سال ۲۰۲۵ مقایسه کنیم، این اختلاف به ۳.۴ ثانیه میرسد).
۴ سبقت کمتر: به خاطر تغییرات، فرصتهای سبقت گرفتن هم کمتر میشود.
در نهایت، روی کاغذ این راهکار ایدهآل به نظر میرسد. ما در واقع کمی از سرعت ماشینها را فدا میکنیم تا مسابقات طبیعیتر شود و ایمنی هم بالا برود. حالا باید در هفتههای آینده منتظر ماند و دید آیا راهکارهایی که فدراسیون جهانی (FIA)، تیمهای فرمول یک و مسئولان مسابقات در نظر دارند، شبیه پیشنهادهای کوکرلا است یا نه.
