چرا بهبود موتور فرمول یک هوندا به این زودی ها ممکن نیست؟
هوندا کار روی بهبود موتور ضعیف فرمول یک خود را شروع کرده، اما اولویت فعلیشان فعلا قابل اعتماد کردن موتور است. به همین خاطر، نباید انتظار داشته باشید که خیلی زود شاهد پیشرفت چشمگیری در عملکرد فنی این موتورها باشیم، این اصلا یک کار کوتاه مدت نیست.
شروع همکاری هوندا و استون مارتین در سال ۲۰۲۶ کابوس وار بوده است. در سه مسابقه اول فصل، این تیم فقط یک بار توانسته با یکی از ماشین هایش به خط پایان برسد. اوج فاجعه هم در گرندپری خانگی هوندا در ژاپن بود که ماشین هایشان کندترین پیست در دورهای تعیینخط بودند.
موتور هوندا هم قدرت کافی ندارد و هم به زور خودش را تا خط پایان میرساند. وقتی این مشکل را با ایرادات شاسی استون مارتین جمع بزنیم، میبینیم که این همکاری جدید، فعلا کیلومترها با آن انتظارات و پتانسیلی که همه فکر میکردند فاصله دارد.
مقدار دقیق ضعف موتور هوندا هنوز مشخص نیست، اما معلوم است که هم موتور احتراق داخلی شان قدرت کافی تولید نمیکند و هم سیستم باتریشان (MGU-K) ناکارآمد است، یعنی نمیتوانند به اندازه کافی انرژی ذخیره کنند و در طول دور مسابقه آن را به چرخها برگردانند.
در سوزوکا، استونمارتین در مسیرهای مستقیم طولانی، حدود ۲۰ تا ۳۰ کیلومتر بر ساعت از رقبا کندتر بود. بخشی از این فاجعه در سکتور یک پیست هم احتمالا زیر سر موتور بود، چون هوندا عملا نمیتوانست از پیچ ۳ تا ۶ از سیستم برقی موتور استفاده کند.
ضعف سرعت ماشین در پیچ ها هم به محدودیتهای شاسی AMR26 برمیگردد (چیزی که خود تیم هم در سوزوکا به آن اعتراف کرد)، اما حقیقت این است که اصلاح ایرادات بدنه و شاسی، خیلی سریع تر از اصلاح موتور انجام میشود.
برنامه تیم برای کاهش وزن ماشین و توسعه بدنه در طول فصل در جریان است، اما بهبود عملکرد موتور هوندا داستان پیچیدهای دارد و احتمالا مسیر بسیار دردناک و طولانی در پیش است.
اولویت هوندا در این بحران، فعلا این است که جلوی خرابی های مداوم موتور را بگیرد. کارهای مربوط به افزایش قدرت هم دارد پیش میرود، اما حتی اگر همین الان هم طراحی شان تمام شده باشد، تا بخواهند یک موتور درست و درمون تولید کنند، چند ماه زمان لازم است.
اول از همه، هوندا باید منتظر بماند تا فیا رسما تأیید کند که چه مقدار از رقبا عقبتر هستند تا ببینند اجازه دارند چه نوع آپدیتی را روی موتورشان پیاده کنند.
در قوانین جدید ۲۰۲۶، سیستمی به نام ADUO وجود دارد. این سیستم عملکرد موتورها را زیر نظر میگیرد و به سازندگانی که خیلی عقبتر هستند، اجازه میدهد بیشتر روی موتور کار کنند. هوندا احتمالا بیشترین کمک را دریافت میکند که یعنی امسال دو بار اجازه آپدیت فنی دارد و محدودیتهای هزینهای و تست دینامومتر (تست موتور) هم برایشان برداشته میشود.
با این حال، این اتفاقها تا قبل از ماه مه نمیافتد و تازه بعد از آن هم چند ماه طول میکشد تا طراحی، تست، تایید و ساخت یک موتور جدید انجام شود. پس اگر هوندا قرار نیست یک آپدیت موقت و ناچیز معرفی کند، تا قبل از تعطیلات تابستانی هیچ خبری نخواهد بود، و اگر هم باشد، اثرگذاریاش خیلی محدود است.
هر پیشرفتی که در کوتاهمدت ببینیم، احتمالا فقط محدود به مدیریت بهتر انرژی باتری و رفع خرابیهای موتور خواهد بود.
شینتارو اوریهارا، مهندس ارشد هوندا در پیست میگوید: ما داریم سخت تلاش میکنیم تا قابلیت اطمینان باتری را بالا ببریم و همزمان در کارخانه ساکورا هم روی قدرت موتور کار میکنیم. همچنین داریم سیستم مدیریت انرژی را بهینهسازی میکنیم. این کارها همه بهصورت موازی در حال انجام است.
هوندا: معجزه یکشبه اتفاق نمیافتد
مسئولان هوندا میگویند: تقویت عملکرد فنی موتور اصلا کاری نیست که بشود در کوتاهمدت انجامش داد، برای همین ما داریم در پسزمینه (در کارخانه) سخت کار میکنیم تا قدرت موتور را بالا ببریم.
آنها اضافه کردند: توی مسابقه سوزوکا، اطلاعات خیلی خوبی جمع کردیم. این دیتاها به ما کمک میکند تا بفهمیم چطور رانندگی با ماشین و مدیریت انرژی را بهتر کنیم. حالا هم کلی اطلاعات مفید داریم که باید توی هفته های باقیمانده تا مسابقه میامی، ازشان استفاده کنیم.
اما اوضاع برای فرناندو آلونسو، راننده اول تیم، اصلا خوش بینانه نیست. او انتظار ندارد تا قبل از تعطیلات تابستانی، تغییر خاصی در وضعیت رقابتی استونمارتین ایجاد شود. به نظر او، چند ماهی طول میکشد تا این ماشین از وضعیت ته جدول بودن خارج شود.
در واقع، وضعیت فعلی حتی از آن سالهای کابوس وار همکاری مکلارن-هوندا در یک دهه پیش هم بدتر است. آمارها هم همین را میگویند: آلونسو در سه مسابقه اول امسال، نسبت به سالهای ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، هم در تعیینخط وضعیت بدتری داشته، هم ردههای پایینتری در استارت کسب کرده و هم تعداد دورهای کمتری را توانسته به پایان برساند.
از آنجا که قابلیت اطمینان (Reliability) موتور اینقدر افتضاح است، تیم مجبور شده تمام وقت و بودجهاش را صرف رفع این نقص بزرگ کند، یعنی همان بودجهای که میتوانست صرف آپدیتهای فنی و سریعتر کردن ماشین شود، حالا دارد دود میشود و به هوا میرود.
تا الان، هر تغییری که دادند فقط مسکنهای کوتاه مدت بوده است. اما چون بین مسابقات یک وقفه طولانی در ماه آوریل افتاده، احتمال دارد که هوندا برای مسابقه میامی در ابتدای ماه مه، بالاخره اولین تغییرات اساسیاش را برای بهبود قابلیت اطمینان موتور اعمال کند.
باید یادتان باشد که طبق قوانین فرمول یک، آپدیتهای افزایش عملکرد فقط در سیستم ADUO مجاز است، اما تغییرات مربوط به قابلیت اطمینان را میشود با اجازه فیا جداگانه انجام داد.
از زمان تستهای بحرین تا الان، تغییرات اساسی عملا غیرممکن بوده، چون هر تغییری نیاز به زمان طولانی برای تست و تایید دارد تا مطمئن شوند موتور بلافاصله منفجر نمیشود! حتی رسیدن به میامی هم کار سختی است، اما هوندا حداقل اشاره کرده که هدفش همین است.
اگر این مشکلات مربوط به دوام موتور حل شود، شاید بشود کمی قدرت بیشتر از موتور کشید. چون الان هوندا عملا دارد با دست به عصا راه رفتن موتور را اداره میکند و حدود ۱۰۰۰ دور در دقیقه کمتر از توان واقعیاش کار میکند.
اوریهارا مهندس هوندا میگوید: هنوز هم مجبوریم کمی احتیاط کنیم تا موتور سالم به خط پایان برسد، ولی نه آنقدرها که قبلا بود.
تمرکز اصلی ما الان روی بهبود مدیریت انرژی است. شرایط کارکرد موتور ما الان خیلی نزدیک به لبه پرتگاه (محدودیتهای فنی) است، برای همین نمیتوانیم خیلی ریسک کنیم. الان تمرکزمان روی بهتر کردن تنظیمات دیتای نرمافزاری و البته تست کردن خود موتور روی دستگاههای دینامومتر در کارخانه است. این اولویت اول ماست.
