آدریان نیوی فاش کرده که روز کاری او در استون مارتین چگونه میگذرد، در حالی که تیم مستقر در سیلورستون خود را برای تغییرات مقررات فصل ۲۰۲۶ فرمول یک آماده میکند.
پس از نزدیک به دو دهه هدایت ردبول به سمت قهرمانی، نیوی سال گذشته تصمیم گرفت به دوران خود در تیم میلتون کینز پایان دهد.
به محض اینکه تصمیم گرفت چالش تازه ای در فرمول یک دنبال کند، لارنس استرول فرصت منحصر به فردی را پیش پای او گذاشت سهمی در شرکت بریتانیایی استون مارتین.
از ماه مارس، نیوی رسما سمت شریک فنی ارشد (Managing Technical Partner) را بر عهده گرفت و اکنون بر تمام مراحل آماده سازی استون مارتین برای قوانین جدید ۲۰۲۶ نظارت دارد.
با توجه به قرارداد موتورهای کارخانه ای هوندا که از فصل آینده اجرایی میشود، وظیفه نیووی تنها ادغام در ساختار تیم نیست، بلکه باید بهترین فرصت ممکن را برای طراحی خودروی قهرمان پتانسیل، یعنی AMR26 فراهم کند.
در گفتوگو با جیمز آلن در پادکست فرمول یک، نیوی توضیح داد که چگونه در ساختار فنی استون مارتین جای گرفته است:
اگر آیرودینامیک را به عنوان مثال در نظر بگیریم، ما حدود ۸۰ آیرودینامیست داریم. این افراد به چهار گروه تقسیم میشوند: پروژه خودروی آینده، بخش جلوی خودرو، بخش میانی و بخش عقب خودرو.
او ادامه داد:
در نتیجه، به طور تقریبی در هر گروه حدود ۲۰ نفر داریم. البته در واقعیت شاید هر گروه ۱۵ نفر باشد، چون فعالیتهای جانبی هم وجود دارد. برای هر گروه یک سرپرست پروژه تعیین شده و ۱۵ نفر در هر تیم تقریبا حداکثر تعداد افراد قابل مدیریت مستقیم است.
بنابراین باید امیدوار باشید ارتباط درون گروهی خوب باشد و این بخشی از مسئولیت سرپرست پروژه است. همچنین باید اطمینان حاصل کنید که ارتباط میان رهبران گروهها نیز روان و مؤثر است.
پرهیز نیوی از جلسات تیمی در استون مارتین
نیوی که اساسا بر تمام جنبه های شاسی در استون مارتین نظارت دارد، توضیح داد که تیم اغلب وقت زیادی از او را در جلسات میخواهد:
ما هفتهای یک جلسه داریم که در آن یکی از گروهها گزارش خود را برای سه گروه دیگر ارائه میدهد. البته این جلسات مفیدند، اما از نظر من، اگر جلسه فقط برای تبادل اطلاعات باشد و هیچ نتیجه عملی از آن حاصل نشود، اتلاف وقت است. جلسه باید باعث شکل گیری ایدهها و مسیرهای جدید شود.
او در تلاش برای ایجاد فرهنگی تازه در کارخانه جدید و مدرن سیلورستون، درباره نحوه گذراندن وقت خود گفت:
خیلی وقتها، همه چیز از همان استراحت قهوه شروع میشود. یا در مورد خودم، وقتی در کارخانه هستم (نه در مسابقات یا رویدادها)، احتمالا فقط حدود ۱۰ درصد از وقتم را در جلسات میگذرانم. سعی میکنم این میزان را در حداقل ممکن نگه دارم.
او افزود:
در بقیه اوقات، در کارخانه راه میروم و با مهندسان صحبت میکنم. مستقیما کنار میز CAD آنها میایستم، بررسی میکنم روی چه چیزی کار میکنند، ایده رد و بدل میکنیم، نکتهها را به اشتراک میگذاریم. سپس حدود نیمی از وقتم را در دفترم میگذرانم، مشغول بررسی دادهها، مثل برنامه هندسه تعلیق یا شبیهسازی CFD، و از آنها برای طراحی راهحلهایی استفاده میکنم که دوباره برای تحقیق و توسعه به گروهها بازمیگردد.
