لوییس همیلتون: برای عوض کردن دنیای مد فرمول یک، مجبور شدم قوانین رو بشکنم!
لوییس همیلتون تازه دربارهی فشارهایی که اوایل حضورش در فرمول یک برای پوشیدن لباسهای شخصی در پدوک (محل تردد تیمها در گرندپری ها) تحمل میکرد، حرف زده است.
قبل از همیلتون، پدوک فرمول یک فقط پر بود از رانندههایی که لباسهای یکدست و تبلیغاتی تیمشان را میپوشیدند. البته قبلا هم رانندههایی مثل مایکل شوماخر بودند که گاهی با چرم و خز استایل خاصی به خود میگرفتند، اما کسی که واقعا دنیای مد را با فرمول یک گره زد، لوییس همیلتون بود. حالا که همیلتون در دومین سال حضورش در فراری است، تعریف کرده که چطور با کلیشههای “چطور لباس پوشیدن” در این ورزش جنگید.
همیلتون به مجله Esquire گفت: قدیما برای اینکه راننده فرمول یک باشی، باید یه قالب خاص رو میپذیرفتی: ساعت ۱۰ شب بخوابی، فلانطوری لباس بپوشی و…! او با یادآوری آن دوران محدودکنندهی اواخر دههی ۲۰۰۰، با ناراحتی میگوید: بیشتر دوران حرفهایام، رانندهها با لباسهای تیم میاومدن که توسط آدمهایی طراحی شده بود که هیچی از مد نمیفهمیدن؛ لباسها افتضاح بودن!
به گفتهی این قهرمان هفتدورهی جهان، پوشیدن هر روزهی آن لباسهای خستهکننده برایش زجرآور بود: میرفتم پیست و از اینکه ۱۸۰ روز در سال یه لباس تکراری تنم بود، حس خیلی بدی داشتم. ازشون خواستم اجازه بدن با لباس شخصی بیام و بعد لباس تیم رو بپوشم. اما مدیریت آن زمان فرمول یک، مثل همیشه سفت و سخت مخالف بود. همیلتون میگوید: خیلی طول کشید تا راضیشون کنم. در واقع، مجبور شدم قوانین رو زیر پا بذارم.
همیلتون که از صبر کردن خسته شده بود، خودش دست به کار شد: “یه روز صبح با لباس شخصی خودم رفتم پیست.” دقیقا مثل الان، ورود همیلتون با استایلهای خاصش به پدوک، سر و صدای زیادی کرد و از نظر تجاری هم فوقالعاده بود. حالا ما به این مسیر ورودی پدوک میگوییم “پدوک سکوی مدلینگ”؛ چیزی که همیلتون با همان یک حرکت استارتش را زد.
او ادامه میدهد: وقتی دیدن این کار چقدر توجه جلب کرده، چه بازتاب مثبتی در رسانهها داشته و چطور باعث شده برند تیم و خود مسابقات لوکستر به نظر برسه، اجازه دادن هر روز همین کار رو بکنم.
از آن زمان به بعد، بقیه رانندهها هم از او یاد گرفتند. لندو نوریس قهرمان ۲۰۲۵ هم همیشه از اینکه وقتی وارد پدوک میشود، دوربینها روی استایل شخصیاش زوم کنند، لذت میبرد. حتی شلوارهای جین تنگ مکس ورستپن هم بارها سوژه منتقدان مد شده است.
همیلتون با افتخار میگوید: کمپانیهای بزرگ معمولا به استایل و پوشش اهمیت نمیدادن، ولی حالا دیگه عادی شده که رانندهها با سلیقهی خودشون ظاهر بشن. من عاشق این تغییرم. هر کسی باید توی پوست خودش احساس راحتی کنه.
علاقهی همیلتون به دنیای مد از یک نیاز درونی برای پیدا کردن هویت در محیطی ایزوله میآمد: من توی خانوادهای بزرگ شدم که هیچکس اهل مد نبود و ابراز کردن خود، اصلا موضوع مهمی نبود. یاد گرفته بودم که باید ساکت باشم و توی جمع حل بشم. توی محیطی که تنوعنژادی نداشت، اصلا نمیخواستی بیشتر از اونی که به خاطر تنها رنگینپوست جمع بودن انگشتنما بودی، توی چشم بیای.
این قهرمان ۴۱ ساله که به شدت تحتتاثیر دنیای موسیقی است، میگوید: وقتی جوونتر بودم، همش مجله میخریدم یا میرفتم مغازهها تا بخونمشون. به محض اینکه میرسیدم خونه، شبکههای موسیقی مثل MTV Base یا VH1 رو نگاه میکردم. کارتون یا سریال نمیدیدم، فقط موسیقی. از هنرمندها و استایلشون الهام میگرفتم. پرینس رو کشف کردم و عاشق طرز بیانش بودم. عاشق فارل ویلیامز، مِیس، مری جی. بلایژ و بوستا رایمز بودم. فارل همیشه تاثیر خیلی زیادی روی من داشت.
همیلتون که در سال ۲۰۰۷ اولین مسابقهاش در فرمول یک را تجربه کرد، میگوید همین جایگاه به او اجازه داد تا بیشتر در دنیای مد غرق شود: وقتی وارد فرمول یک شدم، اولین فشنشویی که رفتم، هوش از سرم پرید! توی دنیای مسابقه، از ۸ سالگی تا ۲۲ سالگی، من و بابام تنها رنگینپوستهای جمع بودیم. ولی وقتی وارد دنیای مد شدم، عاشق تنوعش شدم. آدمهایی رو میدیدم با ظاهرها و استایلهای متفاوت که هر کدوم به روش خودشون داشتند خودشون رو ابراز میکردند.
حالا همیلتون هم همین رویه رو دنبال میکنه، یعنی خودش رو محدود به یه سبک یا ایده خاص نمیکنه و سعی میکنه از فرهنگ محلی هر جا که میره و طراحهای اون منطقه الهام بگیره.
اون میگه: یه دورانی بود که میگفتم استایلم یه جورایی “شهریِ شیک” (Urban Chic) هست، ولی این دیگه عوض شده. الان فقط وقتهایی که در حال سفرم، اون تیپ رو میزنم.
“دوست دارم برای هر مقصدی که میرم، یه استایل خاص و متفاوت داشته باشم و از اون جایگاهی که دارم استفاده کنم تا طراحهای نوظهور و تازه کار رو معرفی کنم، نه اینکه فقط بچسبم به برندهای کلهگنده.” با اینکه همیلتون به خاصترین خانههای مد دنیا دسترسی داره و کلی هم باهاشون کار کرده (مثلاً Dior)، ولی سلیقهاش همچنان ساده و خاکی باقی مونده. “اون هنوز هم عاشق بازار کمدن لندن هست و یه ارادت خاصی به تیشرتهای قدیمی (وینتیج)، مخصوصا اونهایی که عکس مایکا جوردن یا محمدعلی روشون چاپ شده” داره.
امسال هم همیلتون داره از فراری توی تلاشش برای ورود به دنیای مد حسابی حمایت میکنه: “برند فشن فراری داره روز به روز بزرگتر میشه و اینکه میبینم با افتتاح اولین فروشگاهشون توی لندن دارن توسعه پیدا میکنن، واقعا برام افتخاره. اونها دارن فشنشوهای خیلی بزرگی راه میاندازن؛ حتی آنا وینتور هم توی مراسمشون حضور داشت!”
حالا که همیلتون بعد از همکاری مشترک در ریاست مت گالا سال ۲۰۲۵ کنار سردبیر مجله وگ و کلی فعالیت دیگه توی صنعت مد، حالا کنار فراری هم هست، قطعا نقشهها و ایدههایی که برای این برند داره، میتونه فوقالعاده ارزشمند و تاثیرگذار باشه.
