مکس ورستپن توصیهای شگفت انگیز برای رانندگان جوانی که میخواهند مسیر حرفهای در مسابقات بسازند، ارائه کرده است.
مکس ورستپن پیشنهاد میکند که رانندگان جوان بهجای سرمایهگذاری روی کارتینگ، بهتر است روی شبیهساز (سیمولیتور) سرمایهگذاری کنند تا مسیر حرفهای خود را بسازند.
کارتینگ سالهاست نقطهٔ شروع تمام مسیرهای حرفهای رانندگی بوده و رانندگان موفق ابتدا در سطح بینالمللی کارتینگ مسابقه میدهند و سپس وارد ماشینهای فرمولی میشوند.
با این حال، در سالهای اخیر استفاده از شبیه سازهای خانگی در میان رانندگان حرفهای (از جمله خود ورستپن) افزایش یافته است؛ او معمولا زمان فراغتش را پشت شبیهسازش در خانه میگذراند.
قهرمان چهار دوره جهان اخیراً در پادکست Pelas Pistas حاضر شد؛ جایی که در کنار گابریل بورتولتو، راننده دیگر فرمول ۱ که علاقه زیادی به شبیهساز دارد، صحبت میکرد.
وقتی از او پرسیدند که یک راننده باید ۳۰۰ روز کارتینگ کند یا ۳۰۰ روز در شبیهساز باشد؟ ورستپن پاسخ داد:
کارتینگ را فراموش کنید!
او افزود:
این مشکل ورزش ماست وقتی فوتبال بازی میکنید، از بچگی با توپ بازی میکنید و توپ هیچوقت تغییر نمیکند.
اما برای ما، کارت نیست که شبیه ماشین مسابقه باشد.
با کارتینگ شما اصول پایه مسابقه را یاد میگیرید استارتها، دفاع کردن، سبقت گرفتن اما کارتینگ مثل یک ماشین مسابقه رفتار نمیکند. نشستنتان متفاوت است، تعلیق دارید، در کارتینگ همیشه باید لیز بدهید چون محور عقب باید آزاد باشد.
در یک ماشین مسابقه عکس اینهاست. ماشین باید همیشه از عقب چسبیده باشد و شما تا جایی که ممکن است باید جلوی ماشین را تیز کنید، اما در کل، عقب باید پایدار باشد.
پس دینامیک رانندگی کاملا متفاوت است. من همیشه میگویم کارتینگ را برای تفریح انجام دهید، اما برای تمرین جدی نه. کارتینگ برای یادگیری در کودکی عالی است اما از یک جایی باید عبور کرد و جلو رفت.
ورستپن اضافه کرد که از سال ۲۰۱۶ دیگر کارتینگ نکرده، یعنی از اوایل دوران حضورش در فرمول ۱؛ و اکنون بیشتر از اینکه بخواهد به کارتینگ برگردد، علاقه دارد به سراغ مسابقات GT برود.
او گفت:
من خیلی بیشتر از این لذت میبرم که پشت ماشین GT بنشینم، تست بدهم یا مسابقه بدهم، یا اینکه در خانه پشت شبیهسازم باشم و برای فرمول ۱ آماده شوم یا برای چیزهایی که در هلند داریم تمرین کنم.
بخش مهم تری که کسی به آن توجه نکرد
قسمت واقعا جالب صحبتهای مکس کمی بعد مطرح شد: حرفهایی درباره دوران کارتینگش و رابطه با پدرش. همه فراموش میکنند که مکس و یوس ورستاپن یک تیم واقعی پدر پسر بودند و آن هم در سطح جهانی کارتینگ!
مکس گفت:
من با موتور و شاسی رسمی CRG مسابقه میدادم، اما پدرم همهچیز را خودش انجام میداد. با ون از هلند رفتوآمد میکردیم و او در خانه موتور را آماده میکرد… همه چیز را خودش مدیریت میکرد.
فکر کنید: یک تیم پدر-پسر که بهترین رانندگان دنیا را شکست میدهد؟ این شبیه داستانهای ۴۰ سال پیش است؛ اما این اتفاق در سال ۲۰۱۳ افتاد، نه ۱۹۷۰. امروز فقط ۱۰ سال گذشته، اما FIA Karting تبدیل به دنیای کاملا متفاوتی شده است.
اگر کارتینگ امروز مشکلی دارد، شبیه ساز رقیبش نیست؛ مشکل اصلی کمبود رانندگان آماتور در سطوح ملی و حرفهای است. حتی کلاس OK-N هم نتوانسته این موضوع را حل کند، چون هزینهها بسیار بالا رفتهاند.
