تیم اسکودریا فراری هم اکنون ۵۳ امتیاز از مرسدس، تیم دوم جدول سازندگان فصل جاری، عقب است و در جایگاه چهارم قرار دارد، اما فردریک واسر، مدیر تیم، معتقد است که این فصل یک «فاجعه کامل» نیست.
تیم ایتالیایی در جدال بر سر رتبه دوم سازندگان فرمول یک در گرندپری لاس وگاس، امتیازات بیشتری را به مرسدس و ردبول واگذار کرد.
چارلز لکلرک و لوئیس همیلتون در این مسابقه ششم و دهم شدند، همیلتون پس از اینکه در تعیین خط کندترین خودروی پیست بود، مجبور شد از آخرین جایگاه مسابقه را آغاز کند و با سختی بسیار از برخی خودروها عبور کند. اگرچه ممکن است به نظر برسد که این عملکرد ضعیف با کسب یک رتبه بیشتر توسط هر دو راننده این تیم به دلیل حذف شدن هر دو خودروی مکلارن از نتیجه مسابقه، کمی کاهش یافته باشد، اما در واقع مرسدس از نظر امتیاز بیشتر سود برد زیرا رانندگانش هر دو از لکلرک که راننده پیشتاز فراری بود جلوتر بودند.
پس از دناکام بودن در کسب امتیاز توسط هر دو خودروی فراری در برزیل، جان الکان، رئیس فراری، علناً از هر دو راننده، ابتدا از عملکرد ضعیف همیلتون در تعیین خط و لکلرک به علت ضعف قدیمی در شرایط خیس انتقاد کرد، که این امر منجر به ایجاد حس آشفتگی در این تیم شده است. اما فردریک واسر، مدیر تیم، استدلال کرد که این اتفاقات، برداشتها از کل فصل را منحرف کرده است، علیرغم اظهار نظر لکلرک پس از تعیین خط لاس وگاس مبنی بر اینکه SF-25 خودرویی است که وقتی برای آخرین بار در ابوظبی از کاکپیت آن خارج میشود، هرگز دلش برای آن تنگ نخواهد شد!
واسر گفت: “مطمئناً ما در آخر هفته گذشته امتیاز کسب نکردیم، اما دو هفته پیش در رده دوم قهرمانی بودیم. اینطور نیست که این فصل فاجعه کامل بود. برای من فاجعه کلمه مناسبی نیست. اما نکته سخت این است که در دو آخر هفته گذشته، ما شش یا هفت امتیاز کسب کردیم.”
واسر که قبل از خبر حذف خودروهای مکلارن از مسابقه وگاس صحبت میکرد توضیح داد که فراری در برزیل شش امتیاز کسب کرد، که همه در مسابقه اسپرینت بود، در لاس وگاس هم اگر نتیجه اولیه پابرجا میماند، در لاس وگاس نه امتیاز کسب میکرد. با این وجود، فراری پس از اسپرینت برزیل در جدول سازندگان به رتبه سوم سقوط کرد، سپس پس از مسابقه اصلی نیز ردبول از آن پیشی گرفت. اکنون در رتبه چهارم قرار دارد و پیشی گرفتن ردبول، که عملاً تیمی با یک ماشین است باید به طور ویژه آزاردهنده باشد.
واسر ادامه داد: “قبل از این در مسابقات قهرمانی، ما جلوتر از مرسدس و ردبول بودیم – این بدان معناست که این خیلی دراماتیک و فاجعه بار نیست. حالا میتوانم رانندگان را کاملاً درک کنم، آنها میخواهند بیشتر امتیاز بگیرند و باور کنید که در جلسه توجیهی صبح دوشنبه در کارخانه، من هم کمی تندخو برخورد کردم. اما این DNA ماست که در هر صورت میخواهیم بیشتر پیشرفت کنیم و فکر میکنم مکس ورستپن نیز سعی خواهد کرد از همه، بیشتر امتیاز بگیرد و کار بهتری انجام دهد. این دیانای هر کسی است که در پیست مسابقه حضور دارد، پس این نتیجه اصلا دراماتیک نیست.”
مسئله فقط این نیست که SF-25 دمدمی مزاج، دشوار در ستاپ کردن و به ویژه در شرایط مرطوب کند بوده است، اما عملکرد کل تیم نیز آنگونه که باید نبوده است.
خروج همیلتون از Q1 تا حدی به دلیل اشتباه او در خروجی پیچ ۱۴ در دور آخر و برخورد با مانع پیچ بود، اما علاوه بر این این رخداد نتیجهی یک نقص ارتباطی بین او و مهندسش ریکاردو آدامی نیز بود. آدامی باید تأکید بیشتری میکرد که زمانبندی برای ورود و آغاز یک دور دیگر محدود است. اگر این کار را میکرد، همیلتون ممکن بود پس از عبور از خط پایان، دور خود را لغو نکند.
در همین حال، لکلرک پس از توقف سه دور پس از اسکار پیاستری توسط او یک رتبه عقب تر افتاد. تصمیمی که در نهایت باعث گیر کردن لکلرک پشت خودروهای روبروی خود شد که پیت وال فراری باید این اتفاق پیشبینی میکرد. در نهایت این تصمیم او را در قطار DRS گیر انداخت
منصفانه است که بگوییم پیش بینی این سناریو دشوارتر از شرایط همیلتون بود، زیرا کیمی آنتونلی از مرسدس، رهبر آن قطار DRS تنها رانندهای بود که با لاستیکهای سافت پیرلی شروع کرد و تنها پس از دو دور آنها را با لاستیک هارد عوض کرد.، بنابراین به هیچ وجه بدیهی نبود که او مجبور به توقف دوباره نباشد. اما اگر لکلرک دو دهم ثانیه زودتر از خط پایان عبور میکرد، جلوتر از آنتونلی که جریمه پنج ثانیهای دریافت کرده بود، به رتبه سوم دست مییافت.
واسر گفت:”مسئله این است که ما در مورد لاستیکها مطمئن نبودیم، زیرا لاستیکهای هارد را در روز جمعه و شنبه به علت شرایط آب و هوایی آزمایش و تحلیل نکردیم.
“ما در مورد عمر لاستیکها و پیشبینی زمان پیتاستاپ مطمئن نبودیم، مطمئن نیستم و نمیخواهم از طرف مرسدس، توتو یا کیمی صحبت کنم. نمیدانم که آیا آنها انتظار داشتند یک بار پیتاستاپ انجام دهند یا دو بار. اما درست است که ما در طول مسابقه متوجه شدیم که میتوانیم مسافت بیشتری را طی کنیم و بله، احتمالاً اگر مجبور بودید استراتژی را دوباره تنظیم کنید، میتوانستید بگویید، بله، شاید اگر قبل از پیاستری چارلز را به پیت میآوردیم بهتر میبود. اما انجام این کار و صحبت درباره آن همیشه بعد از مسابقه بسیار آسان است.”
«فاجعه» شاید کلمه مناسبی نباشد، اما «غیربهینه» به طور خلاصه یک فصل ناامیدکننده را خلاصه میکند که با فرصتهای از دست رفته، عدم پیروزی در گرندپری و مدیران ارشدی که بدون توجه به شرایط تنها دستور میدهند، مشخص میشود.
