برنده و بازنده های تعیین خط گرندپری میامی ۲۰۲۶
تعیین خط گرندپری میامی دقیقا چند ساعت بعد از اسپرینت برگزار شد و جالب اینکه ترتیب قدرت تیم ها نسبت به اسپرینت، زیر و رو شد! در اینجا نگاهی داریم به ستارهها و ناامید های این تعیین خط میامی.
بازنده : مکلارن (ردههای ۴ و ۷)
وقتی اسکار پیاستری به سختی و در آخرین لحظه با رده شانزدهم از مرحله اول (Q1) صعود کرد، زنگ خطر برای مک لارن به صدا در آمد. همه فهمیدند که این تیم قرار نیست مثل تعیین خط اسپرینت، برای پول پوزیشن بجنگد.
مک لارن که در اسپرینت اول و دوم شده بود، حالا پسرفت داشت. آندریا استلا (مدیر تیم) دلیل این افت را نزدیک شدن عملکرد چهار تیم صدرنشین به هم میداند، چیزی که در اسپرینت به آن واضحی نبود. به گفته استلا، تغییرات سرعت و جهت باد، مشکلات پیشرانه و اینکه رانندگان دیگر تیم ها زودتر قلق پیست دستشان آمد، باعث شد رقبا بهتر از مک لارن عمل کنند.
حتی لندو نوریس هم که تا قبل از این مرحله فوقالعاده بود، در تعیین خط اصلی به مشکل خورد. خود نوریس هم دقیقا نمیدانست چرا، اما معتقد بود شاید رقبایشان در جمعه اشتباه کرده بودند و حالا در تعیین خط اصلی، با سرعت واقعی شان، به مکلارن واقعیت را نشان دادند.
حالا مک لارن باید تا قبل از شروع مسابقه، فکری به حال این مشکلات بکند و دوباره همهچیز را بررسی کند.
برنده : ردبول (ردههای ۲ و ۹)
اوضاع ردبول در میامی هر لحظه بهتر میشود. نتایج شنبه ثابت کرد که خودروی RB22 در یک دور سریع، پتانسیل کسب پول پوزیشن را دارد، البته اگر شرایط مهیا باشد.
اوایل فصل، ماشین ردبول نه تنها رانندگی با آن سخت بود، بلکه در طول آخر هفته هم پیشرفت چندانی نمیکرد، انگار هیچکس نمی فهمید چطور باید از تمام قدرت ماشین استفاده کرد. اما در میامی، نه تنها ماشین سریع تر شده، بلکه در طول آخر هفته هم مدام در حال پیشرفت بوده است. در حالی که مکس ورستپن در جلو پیشتازی میکرد، اسحاق حجار هم در روز شنبه پیشرفت قابل قبولی داشت.
حجار بعد از تعیین خط، کمتر از همیشه کلافه به نظر میرسد. او حس میکرد بعد از جمعه سخت، روند کاری اش درست بوده و فقط یک دور خیلی تمیز و بینقص برای ثبت زمان بهتر کم داشت. ماشین هنوز هم رانندگی سختی دارد، اما حالا که راننده ها راضیترند و سرعت واقعی ماشین برای اولین بار دیده شده، ردبول یک تعیین خط امیدوارکننده را پشت سر گذاشت.
بازنده: جورج راسل (رده ۵)
این آخر هفته برای جورج راسل اصلا خوب پیش نرفت. تعیین خط هم با رده پنجم تمام شد، آن هم با اختلاف حدود چهار دهم ثانیه نسبت به همتیمی اش در مرسدس، کیمی آنتونلی که پول پوزیشن را گرفت.
راسل معتقد است اشتباهش در پیچ آخر، حدود سه دهم ثانیه برایش آب خورد، اما حتی با آن هم نمیتوانست پول پوزیشن را از چنگ رقیبش (آنتونلی) در بیاورد، موضوعی که حسابی تیم راسل را نگران کرده است.
خلاصه بگویم، آنتونلی در این آخر هفته، عملکرد بهتری از راسل داشته. راسل میگوید نتوانسته با پیست میامی (که چسبندگی کمی دارد) ارتباط برقرار کند. هرچند این توضیح با نتایج قبلی جور در میآید، اما باز هم دلیل نمیشود که چطور از ورستپن، لکلرک و نوریس هم عقب افتاده است. حالا راسل برای تغییر نتیجه به یک شانس دوباره نیاز دارد و شاید تنها امیدش این باشد که تغییر آبوهوا به کمکش بیاید.
برنده: کیمی آنتونلی (رده ۱)
آنتونلی هم داخل پیست و هم بیرون آن، از خوشحالی در پوست خودش نمیگنجید. او هتریک پول پوزیشن کرد و نامش را کنار اسطوره ها قرار داد (تا قبل از او، فقط آیرتون سنا و مایکل شوماخر توانسته بودند در سه گرندپری متوالی، سه پول پوزیشن ابتدایی خود را بگیرند).
اون خودش اعتراف کرد که در دور دوم مرحلهی Q3 کمی زیادی جوگیر شده و با ترمزگیری اشتباه، کنترل ماشین را از دست داده، اما خب، اصلا مهم نبود! چون همان دور اولش برای کسب بهترین زمان کافی بود، حتی با وجود تهدیدی که از سمت ورستپن سرحال وجود داشت. این یک بازگشت عالی بعد از یک مسابقه اسپرینت پردردسر و یک جریمه بی مورد بهخاطر خروج از محدوده پیست بود.
در کنفرانس خبری بعد از تعیین خط هم سوتی خندهداری داد. داشت درباره گرمای هوای میامی صحبت میکرد و میخواست بگوید انگار سشوار (hairdryer) جلوی صورتم گرفتهاند، اما اشتباها گفت آرایشگر (hairdresser)! خیلی سریع اصلاح کرد و گفت: ببخشید، خوابم میآید… روز طولانی ای بود.
شاید فکر کنید این حرف ها اهمیت خاصی ندارند، اما نحوه شوخی کردنش با اشتباه خودش نشان میدهد که این راننده در حال حاضر چقدر به خودش مسلط است و در جایگاه خوبی قرار دارد. او دارد خیلی خوب کار میکند و حتی سایه هم تیمی باتجربه ترش را هم کمرنگ کرده است.
بازنده: آئودی (ردههای ۱۱ و ۲۲)
از همان اول هم معلوم بود که قرار است روز سختی برای آئودی باشد.
اگر ماجرای حذف گابریل بورتولتو از مسابقه اسپرینت را هم فاکتور بگیریم، باز هم روند تعیین خط برای این تیم خیلی آشفته بود.
وقتی مرحله تعیین خط شروع شد، ماشین بورتولتو هنوز روی جک ها در گاراژ بود. با اینکه او با خوشحالی گفت که کار تیم برای بستن دوباره گیربکس و محور عقب در نیم ساعت یک معجزه بوده، اما واقعا ارزشش را نداشت، چون در نهایت ۳.۸ ثانیه با صعود به Q2 فاصله داشت و آخر سر هم ترمز هایش در دور برگشت به پیت لین آتش گرفت!
او بعد از مسابقه گفت که این مشکل احتمالا عواقب همان کار هایی بوده که انجام دادند تا ماشین را به پیست برسانند و ربطی به حذفش در اسپرینت (بهخاطر فشار هوای ورودی موتور) ندارد. هر چه که بود، چهره خوبی از تیم نشان نداد.
نیکو هولکنبرگ هم که دهم شد (بعد از اینکه اصلا در اسپرینت استارت نزد)، کاملا میدانست که تا رسیدن به Q3 فاصله خیلی زیادی دارد. او با حرفش احتمالا تیم روابط عمومی آئودی را به مرز سکته رساند! هولکنبرگ با یک استعاره که ناخواسته معنای واقعی پیدا کرد، گفت: هنوز کلی آتش سوزی (مشکل) روی هر دو ماشین داریم که باید خاموش کنیم.
برنده: فرانکو کولاپینتو (رده ۸)
آخر هفته درخشانی برای تیم آلپین بوده، اما اینکه کولاپینتو توانست دو بار بهتر از همتیمی اش پیر گاسلی عمل کند و هر دو بار خیلی راحت بین ۱۰ نفر اول باشد، قطعا او را به یکی از برندگان تعیین خط تبدیل میکند.
با اینکه کولاپینتو مطمئن نبود کدام یک از آپدیت های آلپین باعث این جهش در سرعتش شده، اما گفت: واضح است که خیلی رقابتی تر شدهام و این حس خیلی خوبی دارد.
او کاملا درست میگوید. خیلی راحت از Q1 و Q2 عبور کرد و جایگاه شروع خیلی خوبی برای خودش دست و پا کرد. از اینکه توانسته بالاتر از یکی از ماشین های ردبول قرار بگیرد، حسابی ذوق زده بود. کاملا مشخص است که هم راننده و هم تیم مسیر درستی را در پیش گرفتهاند.
این رانندهی ۲۲ ساله اعتراف کرد که انتظار دارد در مسابقه اصلی به مشکل بخورد، چون هنوز از بال جلوی نسخه قدیمی استفاده میکند، اما با توجه به عملکرد فوقالعادهاش در این آخر هفته، باز هم یکی از مدعیان اصلی برای کسب امتیاز خواهد بود.
بازنده: رقبای آلپین
به نظر میرسد آلپین با بسته آپدیتی که در میامی آورده، خودش را از میانه جدول جدا کرده است.
تیمِ حالا آلپین با موتور مرسدس، در دو مسابقهی قبل از وقایع آپریل هم دست بالا را داشت، اما با فرم فوقالعادهای که کولاپینتو در این آخر هفته به نمایش گذاشته، آنها توانستند برای اولین بار هر دو ماشین را در Q3 جای دهند.
واقعیت این است که رقبا اصلا به گرد پایشان هم نرسیدند. برتری آلپین چند دهم ثانیه است که به قول لیام لاوسون (از تیم ریسینگ بولز) آنها را غافلگیر کرده و اولی برمن (از تیم هاس) هم اعتراف کرد که اصلا انتظارش را نداشت، هرچند با توجه به برنامههای آپدیتی متفاوت، شدنی بود.
گسلی حتی گفت که خود آلپین هم از اینکه این آخر هفته چقدر خوب پیش رفته، کمی سورپرایز شده! خود گسلی از ماشین راضی نیست و بعد از تعیین خط دوباره از چسبندگی شکایت کرد، اما دلیلش هر چه باشد، او اینجا راننده دوم آلپین بوده است.
بازنده: کادیلاک (ردههای ۲۰ و ۲۱)
این یک عقب گرد برای کادیلاک بود، آن هم بعد از جمعه خیلی امیدوارکنندهای که در آن سرجیو پر» اولین نشانه ها را از احتمال صعود به Q2 در تعیین خط اسپرینت نشان داده بود.
اسپرینت که خودش کلا ناامیدکننده بود، اما خب، این تا حد زیادی تقصیر خود کادیلاک بود که تصمیم گرفت برای اولین بار در مسابقه شنبه از لاستیکهای هارد استفاده کند تا فقط داده جمع کند و برای مسابقه اصلی آماده شود.
با این حال، در تعیین خط اصلی، آن سرعتی که کادیلاک نشان داده بود و می شد با آن یقه تیمهای پایین جدول را گرفت، کلا دود شد و هوا رفت، جوری که حتی نتوانستند از استون مارتین هم جلو بزنند.
پرز از یک جلسه تعیین خط شلوغ و درهم برهم گلایه داشت و گفت که در آخرین دورش مشکل استفاده از انرژی باتری داشته است. والتری بوتاس هم وضعیتش کمی بهتر بود، اما باز هم نیم ثانیه کندتر از استون مارتینها بود و ۱.۷ ثانیه با صعود به Q2 فاصله داشت.
گراهام لودن، رییس تیم، گفت: اینکه ناراحت هستیم، نشان میدهد که در همین چهار مسابقه چقدر پیشرفت کردهایم، ولی خب، واقعیت این است که باز هم نتیجه ناامیدکننده بود.
آروید لیندبلاد (رده ۱۷)
برای لیندبلاد، شنبه واقعا روز سختی بود.
او مسابقه اصلی یکشنبه را از رده هفدهم شروع میکند، دلیلش هم این بود که موقع پیچ آخر، گیر افتاد وسط کلی ماشین دیگر و همین کلا برنامه دور زدنش را به هم ریخت. تازه، ماشین های مدل ۲۰۲۶ هم داستان دارند، باید خیلی دقیق و سر وقت فرمان بگیری و یک سری پروسه ها را رعایت کنی تا بتوانی در پنجرهی درست، دور خوب بزنی.
لیندبلاد کلا مسابقه اسپرینت را هم از دست داده بود. تیم ریسینگ بولز داشت روی ماشین کار میکرد و بعد از تعیین خط اسپرینت، یادشان رفت درپوش ماشین را بگذارند (که یعنی باید از پیتلین شروع میکرد)، اما بعدش یک مشکل دیگر هم پیش آمد که هنوز معلوم نیست چی بوده و کلا نگذاشتند او استارت بزند.
وقتی پیست به این خاصی که خیلی از راننده ها نمیتوانند سبک رانندگیشان را با آن وفق بدهند، با کلی دور از دست رفته و مشکلات پیچیده موتور های جدید ترکیب میشود، نتیجه اش میشود یک روز خیلی تلخ و افتضاح برای یک راننده بیتجربه.
