نتیجه نهایی مسابقه گرندپری میامی ۲۰۲۶
پیروزی جذاب آنتونلی در میامی : مقاومت در برابر لندو نوریس
کیمی آنتونلی، صدرنشین فعلی جدول، موفق شد سومین پیروزی پیاپی خودش رو در گرندپری میامی جشن بگیره. اون تونست با وجود فشار زیادی که لندو نوریس مک لارنی بهش وارد میکرد، دفاع کنه و برنده بشه. خبر خوب (یا شاید هم بد برای کسایی که دنبال هیجان باران بودن!) این بود که اون پیشبینی های ترسناک درباره باران سیلآسا هم هیچوقت به واقعیت تبدیل نشد و مسابقه روی پیست خشک برگزار شد.
با این حال، مسابقه واقعا دیدنی بود. درسته که درام و اتفاقات اصلی پشت سر دو پیشتاز رخ میداد، اما نبرد آنتونلی و نوریس هم حسابی حساس و تماشایی بود، مخصوصا وقتی نوریس که فاتح مسابقه اسپرینت هم بود، مثل سایه دنبال مرسدس آنتونلی افتاده بود.
رقابت بین این دو خیلی نزدیک بود و هر کدومشون یه مدتی پیشتاز بودن، اما تکلیف نهایی مسابقه توی پیت استاپ ها مشخص شد.
بعد از اینکه هر دو از چارلز لکلرک عبور کردن، نوریس پیش افتاد (چون قبل از آمدن ماشین ایمنی در دور شش، از آنتونلی سبقت گرفته بود) و آروم آروم فاصله رو به ۲.۴ ثانیه رسوند.
وقتی دیدن خبری از بارون نیست، مرسدس تصمیم گرفت آنتونلی رو در دور ۲۶ (از ۵۷ دور) برای پیت استاپ بیاره. آنتونلی بعد از پیت، پشت مکس ورستپن و لوییس همیلتون افتاد، اما چون مسیر جلوش خالی بود، تونست سرعتش رو بالا ببره. مک لارن دور بعدش نوریس رو فراخواند. پیتاستاپ نوریس ۲.۸ ثانیه طول کشید (کمی هم در جای پارک اشتباه کرد)، اما وقتی به پیست برگشت، درست جلوی آنتونلی بود.
ولی آنتونلی چون تایراش رو زودتر گرم کرده بود، بلافاصله حمله کرد و توی بخش Esses از نوریس سبقت گرفت.
مکس ورستپن هم یه مسابقه پرماجرا داشت. اول مسابقه تو پیچ ۲ چرخید، بعد هم استراتژی تهاجمی چید و تحت ماشین ایمنی، تایر های هارد گذاشت. همون استراتژی باعث شد یه مدت نوریس و آنتونلی رو پشت سرش نگه داره و اجازه بده نوریس تو دور ۲۹ به آنتونلی حمله کنه، ولی در نهایت جفتشون ازش رد شدن و گازش رو گرفتن رفتن.
نوریس چند دور فاصله رو زیر یک ثانیه نگه داشت و وقتی آنتونلی از مشکل شیفتر دندههاش گفت، امید های نوریس زنده شد. اما آنتونلی تو ۱۵ دور آخر دوباره فاصله رو به دو ثانیه رسوند. آخر سر هم وقتی به تیم مک لارن به نوریس هشدار دادن که حواسش به فلپ بال عقب باشه، نوریس عملا بیخیال جنگیدن شد.
به این ترتیب، آنتونلی سومین برد پیاپی اش رو گرفت (اون هم بعد از استارت از پولپوزیشن!) و حالا با ۲۰ امتیاز اختلاف نسبت به هم تیمی اش جورج راسل، صدرنشین مقتدره.
در انتهای جدول هم اتفاقات جالبی افتاد. اسکار پیاستری (مک لارن) تو دور یکی مونده به آخر تونست لکلرک رو تو پیچ ۱۷ بگیره و بره روی سکو. لکلرک هم دور آخر تو پیچ ۳ و ۴ چرخید و خورد به دیوار. لکلرک که به خاطر پیت استاپ کند اول مسابقه از کورس قهرمانی عقب افتاده بود، تو اون تصادف سیستم تعلیقش هم آسیب دید و با کلی بدبختی خودش رو به خط پایان رسوند و جایگاههای زیادی رو از دست داد.
جورج راسل کل آخر هفته رو تو میامی کلافه بود و میگفت ماشینش همه جا لیز میخوره. اما تونست با سبقت از ورستپن (که باعث آسیب دیدن بال جلوی ماشینش شد) و سبقت آخر از لکلرک تو پیچ ۱۷، یه جورایی خودش رو نجات بده. ورستپن هم که با تایرهای هارد ۵۱ دور کار کرده میروند، تو لحظات آخر به اون گروه ملحق شد و از لکلرک رد شد. البته ورستپن به دلیل عبور از خط خروجی پیت لین تو پیتاستاپ اولش، ۵ ثانیه پنالتی دریافت کرد ولی تو جایگاهش موند!
چون چارلز لکلرک به دلیل عبور از محدوده پیست در دور آخر (به دلیل آسیب دیدگی ماشین که البته استواردها گفتن این دلیل نمیشه محدود پیست رو رعایت نکنی) ۲۰ ثانیه پنالتی دریافت کرد و به رده هشتم سثوط کرد.
لوییس همیلتون هم که اول مسابقه با آلپین (فرانکو کولاپینتو) تصادف کرده بود و ماشینش آسیب دیده بود، در رده ششم قرار گرفت و کولاپینتو هم در رده هفتم قرار گرفت.
نتیجه نهایی به شرح زیر می باشد :
جدول رده بندی رانندگان و تیم ها در سایت آپدیت شد.
یکی از ویژگی های مهمی که راننده باید داشته باشه مدیریت مسابقه و رانندگی تحت فشار هست. لکلرک در انتهای مسابقه به دیوار پیست برخورد کرد و دو رده از دست داد و در نهایت به دلیل رانندگی با ماشین آسیب دیده در شرایط ناامن و چندین بار خروج از پیست و کسب امتیاز و برخورد با راسل تو پیچ آخر ۲۰ ثانیه جریمه شد و به رده هشتم سقوط کرد.