برنده و بازنده های مسابقه جذاب میامی ۲۰۲۶
فرمول یک زمان شروع مسابقه میامی را سه ساعت جلوتر انداخت، اما در نهایت هیچ فرقی نکرد. طوفان هایی که انتظار میرفت، صبح زود یکشنبه به پیست رسیدند و بعد از آن، عصر که شد، مسیرشان را از میامی گاردن کج کردند و رفتند.
با این حال، میامی برای اینکه یک نمایش تماشایی راه بیندازد، نیازی به کمک آب و هوا نداشت. شاید هنوز زود باشد که بخواهیم تغییرات اخیر در مدیریت انرژی ماشین ها را قضاوت کنیم، اما در ظاهر، میامی ترکیب سرگرم کنندهای از تاکتیک های مدیریتی و مهارت های رانندگی چرخ به چرخ بود.
برنده : کیمی آنتونلی
هر هفته که میگذرد، کیمی آنتونلی جوان، شک و تردیدهای بیشتری را از بین میبرد، آن هم در حالی که هنوز یک نوجوان است و فقط دومین فصل حضورش در فرمول ۱ را تجربه میکند.
شکی نیست که آنتونلی هنوز یک الماس تراش نخورده است تا یک محصول نهایی و بینقص. اما او امسال استعداد و سرعت بی نظیرش را با پختگی بیشتری ترکیب کرده و وقتی فشار روی او زیاد میشود، کم نمیآورد. مبارزات نزدیک و شانه به شانهی او برای کسب جایگاه اول در میامی، بهترین شاهد برای این ادعاست.
آنتونلی تعطیلات ماه آپریل را صرف کار روی نقاط ضعفش، مثل مشکلاتی که در استارت مسابقه داشت، کرده است. البته بخش بزرگی از بار مسئولیت هم بر دوش تیم مرسدس است تا پروسه های فنیاش را سادهتر کند، توتو ولف هم درگیری های تیم با هر دو ماشین را غیرقابل قبول خوانده، مخصوصا حالا که رقبا دارند به مرسدس نزدیکتر میشوند.
اما وقتی کسی در سه گرندپری اخیرش از پول پوزیشن برنده شده، سخت میشود ادعا کرد که او رقیب قهرمانی نیست، آن هم پا به پای هم تیمیاش جورج راسل.
بازنده: اسحاق حجار
هنوز خیلی زود است که بخواهیم درباره طلسم صندلی دوم ردبول صحبت کنیم، به خصوص بعد از شروع درخشان حجار در ملبورن. اما در آخرهفتهای که مکس ورستپن در اوج آمادگی بود، برای حجار خیلی سخت بود که پا به پای این هلندی غیرقابل پیشبینی پیش بیاید.
البته که حجار بدشانس بود، کف ماشینش به خاطر مسائل قانونی در دور تعیین خط رد شد و او به انتهای گرید استارت رفت. اما در تعیین خط مسابقه اسپرینت، او یک ثانیه از ورستپن عقب بود و روز شنبه هم هشت دهم ثانیه فاصله داشت. او خیلی بیشتر شبیه راننده های دوم سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ ردبول به نظر میرسید، همان وضعیتی که تیم امیدوار بود حلش کرده باشد. تصادف ناشیانه اش در همان مراحل ابتدایی مسابقه هم کاملا قابل پیشگیری بود.
آیا ماشین بهبودیافته ردبول فقط به ورستپن اجازه داده بیشتر فشار بیاورد و بهترین عملکردش را نشان دهد و حجار را جا بگذارد؟ یا حجار به زمان بیشتری نیاز دارد تا قلق ماشینِ بهروزرسانی شده RB22 دستش بیاید؟ ردبول امیدوار است دومی باشد، لوران مکیس، مدیر تیم هم سعی کرد نگرانیها را کماهمیت جلوه دهد.
او گفت: فکر نمیکنم نگران باشیم. از نظر رانندگی و ریتم، او هنوز به ریتم درست نرسیده. فکر میکنم در مسابقه قوی بود و همان مقدار کمی هم که توانست نشان دهد، تاثیرگذار بود.
برنده : مک لارن
کسب رتبههای اول و دوم در اسپرینت، و دوم و سوم در گرندپری؟ مک لارن قبل از این، در سه راند اول فصل ۲۰۲۶ که ناکام بود و پشت سر مرسدس بود، برای کسب دو سکو حاضر بود دست و پایش را بدهد!
اما اولین سری از ارتقاهای ماشین MCL40 در پیست هارد راک استادیوم (که از قدیم برایشان خوش یمن بوده)، چشمانداز فصل ۲۰۲۶ را بهشدت تغییر داده است. هم لندو نوریس و هم اسکار پیاستری در این آخر هفته رقبای جدی بودند، حتی اگر مرسدس در اسپرینت با انتخاب استراتژی اشتباه در مدیریت انرژی ماشین، به آنها کمک کرده باشد. مرسدس بعد از آن، تنظیمات را برای دور تعیین خط و مسابقه اصلی به حالت نرمال برگرداند.
در نهایت، با تمام این حرف ها، مک لارن معتقد است که مرسدس هنوز هم روی کاغذ، سرعت خالص بیشتری دارد و پیکان های نقرهای (لقب مرسدس) قرار است در کانادا اولین بسته ارتقای اصلیشان را رو کنند. اما مک لارن هم دست روی دست نگذاشته و شنیده ها حاکی از آن است که بسته ارتقای آنها برای مونترال، حدود ۴۰ درصد از کل تغییرات ماشینشان در این دو مرحله را شامل میشود. خلاصه که باید منتظر باشیم و ببینیم چه میشود.
بازنده : فراری
یکشنبه برای لوییس همیلتون روز خوشی نبود. او دقیقا در بدترین جای ممکن بود، درست زمانی که ورستپن جلویش چرخید و اسپین شد، همیلتون هم درگیر شد و در نهایت، ضربه جزئی فرانکو کولاپینتو به ماشینش باعث شد آسیب آیرودینامیکی ببیند.
همیلتون تخمین زده که این اتفاق نیم ثانیه از زمانش را در هر دور گرفته و عملا او را برای بقیه مسابقه به برزخ فرستاده، یعنی جایی که نه به جمع بالا میرسید و نه به عقب بر میگشت. در همین حال، همتیمی اش چارلز لکلرک داشت در جلوی او حسابی با راسل و پیاستری کل کل میکرد و لذت میبرد.
البته عصر لکلرک هم با آن اسپین دور آخر، حسابی تلخ شد، اتفاقی که باعث شد سکوی حتمی را از دست بدهد. خیلی خوش شانس بود که یک تصادف وحشتناک نکرد، وگرنه هزینه اش خیلی بیشتر از اینها بود. اما وقتی دید ماشینش دیگر به سمت راست نمی چرخد، تصمیم گرفت چند تا از پیچ های مسیر میامی را به سلیقه خودش بازطراحی کند که البته همین کار، یک جریمه ۲۰ ثانیهای حسابی روی دستش گذاشت.
برنده : فرانکو کولاپینتو
کولاپینتو از همان روزی که دقیقا ۱۲ ماه پیش جای جک دوهان را در تیم آلپین گرفت، کلی انتقاد شنیده، مخصوصا از طرف رییس خودش، فلاویو بریاتوره. اما حالا، با در اختیار داشتن آخرین ارتقا های آیرودینامیکی آلپین و یک شاسی کمی سبکتر، به نظر میرسد کولاپینتو پشت فرمان مدل A526 اعتماد به نفس خیلی بیشتری دارد. این موضوع در عمل هم ثابت شد، چون او توانست در هر دو مرحله تعیین خط میامی، عملکرد بهتری نسبت به همتیمی باتجربهاش پیر گسلی داشته باشد، اتفاقی که زیاد پیش نمیآید.
کولاپینتو تنها پیتاستاپ (توقف برای تعویض لاستیک) خودش را تا نیمه مسابقه عقب انداخت و همین باعث شد حتی تا رده چهارم هم بالا بیاید. در نهایت هم جریمه بعد از مسابقه لکلرک باعث شد او بهترین نتیجه امتیازی دوران حرفهای اش یعنی ردهی هفتم را کسب کند.
او که تازه از دمو ران (نمایش نمایشی) در بوئنوس آیرس برگشته، جایی که حدود ۶۰۰ هزار آرژانتینی برای دیدنش آمده بودند، دو هفته عالی را پشت سر گذاشته است. جالب اینکه او راننده مورد علاقه لیونل مسی در فرمول ۱ است (البته بچه های مسی لباس های مرسدس را میپوشند، پس شاید آنها به این راحتیها راضی نشوند!).
بازنده : آئودی
آئودی به عنوان یک تیم کارخانهای، از نظر عملکرد شروع قابل تحسینی داشته، حتی اگر پیشرانه اولین ماشین فرمول یک این غول آلمانی، هنوز کمی قدرت کم داشته باشد. اما لیست بی پایان مشکلات فنی و قابلیت اطمینان، عملا هر شانسی را برای رقابت در میانه جدول از آنها گرفته است. نیکو هولکنبرگ در هر دو مسابقه میامی کلا هفت دور توانست رانندگی کند و آخرهفته گابریل بورتولتو هم که در همان مرحله تعیین خط کاملا نابود شد.
آئودی همیشه گفته که برنامه اش بلندمدت است، برای همین بعد از چهار مسابقه نمیخواهیم خیلی سختگیر باشیم، اما تیم باید بتواند اگر میخواهد در بحث عملکرد پیشرفت کند و کمی شتاب بگیرد، آخرهفته های تر و تمیزتر و بدون مشکل فنی داشته باشد.
هولکنبرگ بعد از مسابقه گفت:«این آخرهفته، حسابی شخصیتساز بود! نشانه های امیدوارکنندهای داشتیم و سرعت ماشین هم بد نیست، اما خب، مشخص است که باید بتوانیم مسابقه را تمام کنیم و ماشین ها را به پیست بفرستیم. کلا این آخرهفته فقط باد مخالف بود، الان باید دوباره جمعوجور شویم، سیستم را ریست کنیم و این سیلی محکم را تحمل کنیم.
برنده : ویلیامز
تیم ویلیامز تا اینجای فصل ۲۰۲۶، یکی از ناامیدکنندهترین تیم های مسابقات بوده، اما در میامی با اولین سری از ارتقاهای فنیاش، دوباره به بازی برگشت و توانست با کارلوس ساینز و الکس آلبون هر دو ماشینش را در محدوده امتیازگیری قرار دهد.
البته خب، اینکه آنها مسابقه را یک پیت استاپ عقب تر از آلپین کولاپینتو تمام کردند، نتیجه ای نیست که بخواهی به خاطرش جشن خیابانی بگیری! اما همین هم برای تیمی که دارد با چنگ و دندان میجنگد تا هم عملکرد آیرودینامیکی ماشینش را بهتر کند و هم از وزن اضافه ماشین کم کند، یک قدم اول حساب میشود. این تغییرات زمانبر هستند و در دنیای سقف بودجه (Cost Cap) فرمول یک، نمیشود همه چیز را یکشبه درست کرد.
کارلوس ساینز بعد از مسابقه بهترین توصیف را داشت: این دقیقا همان جایی نیست که دلمان میخواهد باشیم، حتی اگر برای همه یکجور نفس راحت کشیدن باشد. اینکه با شایستگی هر دو ماشین را به امتیاز رساندیم، قدم مثبتی است، اما باید همینطور با فشار ادامه بدهیم، چون هنوز با آن جایگاهی که آخر پارسال انتظارش را داشتیم، فاصله زیادی داریم.
