چرا اوضاع برای آئودی خوب پیش نمیرود؟
شروع کار آئودی در فرمول یک از نظر نتیجهگیری واقعا ناامیدکننده بوده، تیمی که تا اینجای کار فقط دو امتیاز گرفته است. اما نکته عجیب اینجاست که مشکل اصلی آنها سرعت ماشین نیست! در واقع، ضعف در بخشهای دیگر باعث شده آئودی نتواند از سرعت خوبش نتیجه بگیرد.
متاسفانه در فرمول یک، فقط سریع بودن کافی نیست. با اینکه ماشین آئودی به طور متوسط هفتمین ماشین سریع پیست است، اما عملا هیچ خروجی خاصی نداشته و بهترین نتیجهاش همان رده نهم گابریل بورتولتو در مسابقه افتتاحیه در استرالیا بوده است. این یعنی آئودی در جدول سازندگان، نهم است، در حالی که میتوانست با تیمهایی مثل هاس و ریسینگ بولز برای جایگاه ششم بجنگد.
گرندپری اخیر میامی دقیقا همین مشکل را نشان داد. ماشین Audi R26 در هر دو مرحله تعیین خط، پیشتاز گروه چهار تیم میانه جدول (پشت سر چهار تیم برتر و آلپین) بود، اما در نهایت، مسابقه را بدون امتیاز و با رتبه دوازدهم ترک کرد.
مشکل اصلی : خرابیهای فنی
بزرگترین مشکل آئودی، خرابیهای پیدرپی است. نیکو هولکنبرگ در میامی حتی نتوانست مسابقه اسپرینت را شروع کند، چون ماشینش در مسیر رسیدن به خط شروع آتش گرفت. این سومین بار در ۱۲ مسابقه امسال است که ماشین آئودی روشن نمیشود. آلن مکنیش، مدیر مسابقات، توضیح داد که این بیشتر یک خطای ساده عملیاتی بوده تا مشکل فنی عمیق، و ظاهرا دلیلش نشتی مایعات بوده است.
مکنیش گفت: مقداری مایع نشت کرده و روی اگزوز ریخته و باعث آتشسوزی شده. قبل از خروج ماشین از گاراژ هم مشکل را دیده بودیم و فکر میکردیم حل شده، اما نشده بود و باز هم نشت داشت. کلا داستان خیلی سادهتر از چیزی است که به نظر میرسد.
این دقیقا همان اشتباهاتی است که باید حذف شوند. همین قضیه در مورد حذف بورتولتو از مسابقه اسپرینت هم صدق میکند. فشار هوای ورودی موتور از حد مجاز ۴.۸ barA بالاتر رفته بود و باعث شد او که در جایگاه یازدهم بود، حذف شود. مکنیش میگوید این مشکل به خاطر دمای بالا بوده و هیچ تاثیری در افزایش سرعت ماشین نداشته، اما قبول دارد که قانون، قانون است و جریمهاش هم حذف شدن.
در خود مسابقه اصلی هم مشکلات فنی کم نبود. بورتولتو برای تعیین خط با تاخیر وارد شد و به خاطر مشکل ترمز، فقط توانست یک دور آرام بزند که همان هم باعث آتشسوزی کوچکی شد، چون کمی قبلتر مشکلی در گیربکس پیدا شده بود. بخشی از این شلوغکاری هم به خاطر این بود که تیم درگیر تعمیر ماشین آتشگرفتهی هولکنبرگ بود.
مسابقه برای هولکنبرگ هم خیلی زود تمام شد. او در پیچ اول با کارلوس ساینز درگیر شد و بال جلوی ماشینش آسیب دید. بعد از تعویض بال، فقط هفت دور بعد مجبور شد از مسابقه کنار برود. دلیلش برخورد نبود، بلکه گیر کردن دنده در حالت یک زیر ماشین ایمنی بود، مشکلی که مکنیش آن را داغ کردن سیستم انتقال قدرت نامید.
در همین حال، بورتولتو رانندگی خوبی داشت، اما از همان ابتدا برای کسب امتیاز کار سختی داشت. او توانست خودش را تا رده دوازدهم بالا بکشد، اما همانطور که مکنیش اشاره کرد، اگر بورتولتو از جایگاهی که استحقاقش را داشت (یعنی اطراف رده دهم) شروع میکرد، احتمالا امتیاز میگرفت.
مکنیش میگوید: اگر او از جایگاه واقعیاش، یعنی حدود رتبه یازدهم شروع میکرد، قطعا امتیاز میگرفت. برای نیکو هم همینطور؛ اگر یک مسابقه بیدردسر داشتیم، نتیجه متفاوت بود.
از نظر عملکرد فنی، مشخص است که در بخش اول پیست عالی هستیم. وقتی به ترافیک میرسیم، سبقت گرفتن خیلی راحت نیست، اما امیدواریم اصلا کارمان به اینجا نکشد که مجبور به سبقت گرفتن شویم. گابی (بورتولتو) رانندگی خیلی پخته و خوبی داشت و همهچیز را مدیریت کرد؛ بعید میدانم میشد با این ماشین جایگاه بهتری گرفت.
این صحبتها ضعف دیگری را هم نشان میدهد: چیزی که میتوان به آن قابلیت مسابقهای گفت. همه میدانند که ماشین آئودی به خاطر داشتن چیزی که ظاهرا بزرگترین توربوشارژر بین موتورهای فعلی فرمول یک است، مشکلاتی در استارت زدن دارد.
این وضعیت برای تولید قدرت عالیه، ولی باعث میشه موتور پاسخگویی سریع و تیزی نداشته باشه. همین قضیه شاید یکی از دلایل سختی سبقتگیری باشه، البته این مشکل به سیستم بازیابی انرژی (ERS) هم برمیگرده که بازدهیِ اونطوری که باید، بالا نیست.
با اینکه تیم برای بهتر شدنِ استارتها کلی کار کرده (مثلاً تمرینهای استارتِ زیاد در روز فیلمبرداری «مونزا» قبل از مسابقه میامی) و سعی کرده با تغییرات مجاز، این مشکل رو کم کنه، ولی واقعیت اینه که حل کردنش یه پروژه بلندمدته و به احتمال زیاد آئودی کل فصل ۲۰۲۶ رو با این دردسر دست و پنجه نرم میکنه.
اما جدا از اینها، خرابیهای فنی و اشتباهات تیم در گاراژ (خطاهای عملیاتی)، نگرانی خیلی بزرگتری هستن.
آلن مکنیش وقتی در جواب سایت د ریس که پرسید آیا این مشکلات حتی برای یک تولیدکننده موتور جدید هم عجیب نیست، گفت: خب معلومه که ما اصلا این مشکلات رو نمیخوایم، این که شکی توش نیست. ولی خیلی از تولیدکنندههای پاوریونیت الان همین مشکلات رو دارن و فقط ما درگیرش نیستیم. اگه نگاهی به استارتهای کیمی آنتونلی بندازید یا شرایط بقیه رو ببینید، میفهمید که این حوزهها برای همه چالشبرانگیزه و همه دارن سعی میکنن کنترلش کنن و ازش یاد بگیرن.
او ادامه داد: قطعا ما بیشتر از بقیه داریم یاد میگیریم، چون تیمهای دیگه از قبل توی سیستمِ فرمول یک بودن و ۷۵ درصد قضیه دستشونه. ولی شکی نیست که ما باید سریعتر اوضاع رو سر و سامان بدیم.
آئودی تا حدی قابل توجیهه، چون توی ساخت موتور فرمول یک تازه کاره. البته چون ساوبر یه تیم قدیمی و باسابقه بوده، اشتباهات عملیاتی توی گاراژ چندان قابل بخشش نیست. با این حال، بخشی از این مشکلات احتمالا میراث تیمی هست که هنوز داره خودش رو بازسازی میکنه و نتونسته از فرصت زمانی بین توافق سال ۲۰۲۲ تا تبدیل شدن کامل به آئودی، بهترین استفاده رو بکنه.
نکته جالب اینجاست که این مشکلات معمولا تکراری نیستن. این یعنی آئودی مدام با چالشهای جدیدی روبرو میشه که قبلا تجربهشون نکرده و باید یادشون بگیره. همونطور که بورتولتو در میامی اشاره کرد، بخشی از این کند بودن یادگیری بهخاطر اینه که آئودی برخلاف رقباش، هیچ تیم مشتری دیگهای نداره که از دادههای اونها هم استفاده کنه.
بورتولتو وقتی درباره لیست بلندبالای مشکلات آئودی ازش پرسیدن، گفت: فکر نمیکنم حتی یک مشکل تکراری داشته باشیم. این آخر هفته کلی مشکل داشتیم، ولی هیچکدومشون مشابه قبلی نبود. قضیه اینه که آخر هفته اول فصل هیچی مشکل نداشتم، بعد میریم مسابقه دوم، سه تا مشکل داریم، بعد دوباره مسابقه بعدی صفر میشه. همینطوری داره پیش میره.
تا وقتی همه با قوانین جدید هماهنگ و پخته بشن، شروع فصل تو جایگاه خوب اصلا آسون نیست. همه کلی توقع دارن، ولی این مشکلات بخشی از بازیه و قرار هم هست اتفاق بیفتن.
او اضافه کرد: ما تولیدکننده جدید موتور هستیم و فقط دو تا ماشین داریم. تیمهایی هستن که با یک نوع موتور، هشت تا ماشین رو میفرستن پیست، تصور کنید چقدر داده و تجربه از اون هشت تا ماشین میتونن جمع کنن! ولی ما فقط من و نیکو رو داریم، که تازه گاهی اوقات یکیمون هم مسابقه رو تموم نمیکنه. پس فقط باید صبور باشیم، مطمئنم وقتی این مشکلات حل بشن، همهچیز عالی میشه.
البته آئودی نکات مثبتی هم داشته. سرعت ماشین گاهی اوقات واقعا چشمگیر بوده، طوری که همیشه تو Q2 (مرحله دوم تعیین خط) بوده و دو بار هم به مرحله نهایی راه پیدا کرده. عملکرد موتور برای اولین تلاششون قابل قبوله و قرار هم هست در کانادا آپدیتهایی بیاد (بعد از تغییرات جزئی میامی روی مجاری ترمز جلو، پوشش تعلیق جلو و لبه کف ماشین/دیفیوزر).
با بهتر شدن عملکرد تیم و حل شدن مشکلات فنی، ماشین Audi R26 پتانسیل این رو داره که هرچه فصل جلوتر میره، به یک ماشین امتیازگیر ثابت تبدیل بشه.
