طرح تغییر موتور فرمول یک در سال ۲۰۲۷ به بنبست خورد!
طبق گزارش دِ ریس، این آخر هفته در کانادا جلسات خیلی مهم و سرنوشتسازی دربارهی قوانین برگزار میشه. ظاهرا تغییرات سختافزاری که برای سال ۲۰۲۷ پیشنهاد شده بود، اونقدر که فکر میکردن حامی نداره و ممکنه به نتیجه نرسه.
بحث اصلی بر سر نسبت ۶۰-۴۰ قدرت موتورهاست که فعلا همه چیزش معلقه و باید دید سازندهها میتونن به یه توافق مشترک برسن یا نه.
بعد از گرندپری میامی، در جلسهای بین فرمول یک، فیا (FIA) و تیمها/سازندهها، توافق اولیهای شده بود که از نسبت فعلی ۵۰/۵۰ (بین موتور برقی و احتراقی) که ستون قوانین امروزیه، فاصله بگیرن. طرح پیشنهادی این بود که قدرت موتور احتراقی ۵۰ کیلووات بیشتر بشه و خروجی باتری به همون اندازه کم بشه تا نسبت به حدود ۶۰/۴۰ برسه. هدف این بود که دیگه شاهد افت سرعت شدید ماشینها در انتهای مسیرهای مستقیم نباشیم و مدیریت انرژی هم انقدر پیچیده و رو اعصاب نباشه؛ تا در نهایت رانندگی با ماشینها حس طبیعیتری داشته باشه.
اما با اینکه همه قبول داشتن این تغییر برای ورزش مفیده، مشکل سر زمان انجامش بود. برای اینکه تغییرات قانونی بشه، باید حمایت اکثر سازندهها رو داشته باشن و الان سازندهها دقیقا سر اینکه این تغییر مال ۲۰۲۷ باشه یا ۲۰۲۸، دو دسته شدن.
طبق قوانین فرمول یک، برای تغییرات مهم موتور، حمایت حداقل ۴ تا از ۶ سازندهی فعال لازمه که الان چنین حمایتی وجود نداره. فعلا فقط مرسدس و ردبول موافق تغییرات فوری هستن. بقیهی سازندهها دلایلی برای مخالفت دارن که به دو بخش تقسیم میشه:
۱. مسائل مالی: مثلا آئودی معتقد که همین الان هم هزینهی زیادی برای قوانین فعلی کرده و هنوز داره با چالشهای ورود به فرمول یک دست و پنجه نرم میکنه. اونا میگن با وجود سقف بودجه، منطقی نیست دوباره چند میلیون پوند خرج یه پروژهی توسعهی جدید بکنن. منابع گزارش دادن که هزینه ساخت دوباره موتورها برای سال بعد میتونه بالای ۱۰ میلیون دلار باشه! البته آئودی مخالف تغییر مطلق نیست، ولی میگه رسیدن به هدف ۶۰/۴۰ تا اون موقع اصلا واقعبینانه نیست.
۲. بحث رقابتی: فراری نگران اینه که اگر قوانین موتور برای سال بعد باز بشه، سیستمهای حمایتی مثل ADUO (که به تیمهای عقبمونده اجازه میده بیشتر خرج کنن و ماشینشون رو ارتقا بدن) از بین بره. فراری میگه این سیستم تنها راهیه که میتونه به مرسدس برسه؛ پس اگه این فرصت رو از دست بده، از نظر رقابتی ضربهی سنگینی میخوره.
چارلز لکلرک هم همین رو در مونترال تایید کرد و گفت:
رسیدن به توافقی که برای همه منصفانه باشه، خیلی پیچیدهتر از اونیه که اول فکر میکردیم.
با اینکه رانندهها همگی حامی تغییر ۶۰/۴۰ هستن، ولی میدونن که سیاستهای پشتپرده میتونه کل این طرح رو نابود کنه. مکس ورستپن که گفته بود این تغییرات انگیزه موندنش در فرمول یکه، حالا با احتیاط میگه:
باید صبر کنیم ببینیم چی میشه. ولی این تغییرات قطعا لازمه.
حالا استفانو دومنیکالی (مدیر فرمول یک) و مقامات ارشد فیا قراره این آخر هفته در مونترال با سازندهها جلسه بذارن تا بلکه گرهی از کار باز کنن. کارلوس ساینز که خیلی رک حرفش رو زده، از مدیران خواسته که در برابر فشارهای سیاسی کوتاه نیان:
متاسفانه مثل همیشه، سیاست و منافع مختلف سازندهها وسط کاره. تنها چیزی که میتونم بگم اینه که فیا و فرمول یک باید روی چیزی که برای خود این ورزش درسته، محکم وایستن.
