چرا برگ برندهی فراری در استارتها سوخت؟
یکی از نقاط قوت اصلی فراری در شروع فصل ۲۰۲۶ فرمول یک، استارتهای فوقالعادهاش بود؛ اما به نظر میاد این امتیاز رو حالا دیگه از دست داده باشه.
استارتهای موشکی چارلز لکلرک و لوییس همیلتون به این خاطر بود که فراری سراغ یک توربوی کوچکتر رفته بود که در مقایسه با بقیهی تیمها، خیلی سریعتر و راحتتر روی خط استارت دور میگرفت. اما فراری خیلی زود متوجه شد که مشکل بقیهی تیمها در شروع مسابقه، باعث ایجاد یک بحث ایمنی شده و فشار زیادی به فیا آوردن تا قوانین رو عوض کنه. پاسخ فیا، افزایش زمان انتظار قبل از شروع چراغها بود که باعث شد تیمهایی که مشکل داشتن، کمتر سوتی بدن؛ موضوعی که فرد واسر، مدیر فراری، از اون ناراضی بود و فکر میکرد این تغییر قوانین غیرمنصفانه بوده.
واسر اخیرا به دِ ریس گفت: اینکه ۴۰ تا ۵۰ درصد تیمها شاکی بودن که استارتها خطرناکه و فلان، یه بازی سیاسی زرنگانه بود ولی اصلا منصفانه نبود.
با وجودِ این نارضایتی، این تغییرات باعث نشد که استارتهای خوب فراری کاملا متوقف بشه و ماشینهای این تیم در استرالیا، چین و میامی همچنان پیشتاز بودن. اما بعد از گرندپری کانادا که برای اولین بار در سال ۲۰۲۶ هیچکدوم از رانندههای فراری نتونستن در پیچ اول جزو ۳ نفر برتر باشن، سوال اینجاست: آیا برتری فراری کاملا از بین رفته؟
دادههای این فصل این موضوع رو تایید میکنن. اگه جایگاه رانندههای فراری در پیچ اول هر مسابقه رو با هم مقایسه کنیم (با وجود اینکه گاهی بعد از پیچ جایگاهها تغییر میکنه)، یک روند نزولی مشخص از ملبورن تا الان دیده میشه. لکلرک و همیلتون در مسابقهی افتتاحیه فصل در ملبورن در مجموع ۷ رده صعود داشتن، اما این آمار در مسابقاتِ بعدی روند کاهشی داشته.
در گرندپری کانادا، هر دو راننده در مسابقهی اصلی فقط یک رده صعود داشتن و فقط همیلتون در اسپرینت تونست جایگاهش رو بهتر کنه.
- استرالیا: لکلرک (۴ به ۱)، همیلتون (۷ به ۳) – مجموع صعود: ۷
-
چین (اسپرینت): لکلرک (۶ به ۴)، همیلتون (۴ به ۳) – مجموع صعود: ۳
-
چین (اصلی): لکلرک (۴ به ۲)، همیلتون (۳ به ۱) – مجموع صعود: ۴
-
ژاپن: لکلرک (۴ به ۲)، همیلتون (۶ به ۵) – مجموع صعود: ۳
-
میامی (اسپرینت): لکلرک (۴ به ۳)، همیلتون (۷ به ۶) – مجموع صعود: ۲
-
میامی (اصلی): لکلرک (۳ به ۱)، همیلتون (۶ به ۶) – مجموع صعود: ۲
-
کانادا (اسپرینت): لکلرک (۶ به ۶)، همیلتون (۵ به ۴) – مجموع صعود: ۱
-
کانادا (اصلی): لکلرک (۸ به ۷)، همیلتون (۵ به ۴) – مجموع صعود: ۲

رقابت نسبی
اینکه فراری حالا به بقیه نزدیک شده، به این معنی نیست که اونا بدتر از قبل کار میکنن؛ بلکه بقیهی تیمها بالاخره دست به کار شدن. مکلارن از زمان تستها در استارتها عالی بوده، ولی چون در مسابقات اول مشکلاتی داشتن، دیده نمیشدن؛ مثلا پیاستری در استرالیا اصلا استارت نزد و هیچکدوم از ماشینهای مکلارن در چین به خط استارت نرسیدن. ورستپن و ردبول هم مشکلات استارتشون رو حل کردن.
علاوه بر این، مرسدس که اوایل فصل در استارتها ضعیف بود و با عقب افتادن اونا فراری سود میبرد، حالا تغییرات بزرگی داشته.
تغییرات مرسدس
آخر هفتهی گذشته در کانادا، مرسدس بعد از کلی کار، تونست استارتهای کیمی آنتونلی و جورج راسل رو خیلی بهتر کنه؛ تا جایی که اونا توی مسابقهی اسپرینت برای اولین بار در پیچ اول پیشتاز بودن و در مسابقهی اصلی هم فقط به مکلارن لندو نوریس (که لاستیکهای اینترمدیت داشت) باختن.
مرسدس برای این پیشرفت روی دو بخش کلیدی تمرکز کرد:
– اول، با بهبود نرمافزار، تونستن میزان چسبندگی رو در لحظهی شروع بهتر تشخیص بدن؛ بخشی که بهخصوص در مسابقهی میامی، تیم رو حسابی غافلگیر کرده بود.

– دوم، کمک به آنتونلی برای اینکه حس بهتری با پدال کلاچش داشته باشه، چون اوایل فصل گاهی اوقات در رها کردن کلاچ زیادی خوشبینانه عمل میکرد.
برای همین در مونترال، همونطور که توی عکس هم دیده میشه، اون حفرههای انگشتی روی پدال کلاچ (که موقع استارت ازشون استفاده میشه) رو تغییر دادن؛ به نظر میاد عمق و جایگاه شیارها رو جابهجا کرده.

آنتونلی قبل از شروع مسابقات در موردش گفت: فقط شکلش فرق کرده تا بهم کمک کنه در لحظهی رها کردن کلاچ، ثبات بیشتری داشته باشم.
حالا که داریم به گرندپری موناکو در این آخر هفته نزدیک میشیم، جایی که استارت خوب از ردیف اول خیلی حیاتیه، همه چیز نشون میده که فراری دیگه نمیتونه مثل دو ماه پیش روی اون برتری خاصی که داشت، حساب ویژهای باز کنه.
