در یک مصاحبه در پادکست “High Performance”، سرجیو پرز راننده مکزیکی به واقعیتهای عجیبی اشاره کرد که هنگام پیوستن به تیم میلتون کینز در سال ۲۰۲۱ با آن روبرو شد. پرز، که اکنون به تیم کادیلاک پیوسته است، توضیح داد که کل زیرساخت و مسیر توسعهی تیم ردبول، حول همتیمی او، قهرمان چهار دوره، شکل گرفته بود!
اولین باری که با کریستین ملاقات کردم، به من گفت: ما با دو ماشین مسابقه میدهیم، چون این قانون است و دست و بالمون رو بسته.در غیر این صورت، ما با کمال میل فقط با یک ماشین مسابقه میدادیم.اینجا همه چیز برای مکس هست، همه چیز حول مکس میچرخد. ما میخواهیم قهرمانی را با اون دست آوریم.»
«من میدونستم که دارم به چه چیزی وارد میشم. به جای اینکه بگویم «چرا؟»، به او گفتم: من خواهم آمد و تمام تلاشم را در همه زمینهها به کار خواهم گرفت، و این همان کاری بود که انجام دادم. با ابزارهایی که در اختیار داشتم، فکر میکنم که در بیشتر زمینهها، نتایج بهینه را به دست آوردم. این به خوبی کار کرد.لحظات بسیار سختی وجود داشت و دورههای بسیار دشواری، به خصوص در اواخر. ما خیلی موفق بودیم، و فکر میکنم مردم خسته شده بودند و شروع به دعوا با یکدیگر کردند. تمام این… درامها…
اما این چهار سال فوقالعاده بودند، و فقط اون زمانی که رانندگان دیگری را به تیم آوردند، متوجه شدند که من چه کاری انجام دادهام.
رقابت با مکس در ردبول، سختترین چیز بود. حتی در هر تیم دیگری، رقابت با او بسیار دشوار بود، اما در ردبول، با توجه به افراد و محیط آن، این موضوع کاملاً متفاوت بود.من میدونستم که تمام فرصتها و تمام مهندسان با تجربه و ماهر، به مکس اختصاص داده میشوند. من این را قبل از پیوستن به ردبول میدونستم. من انتخاب داشتم: شکایت کنم یا به کارم ادامه دهم. من به کارم ادامه دادم و تیم مهندسی خودم را حفظ کردم، و این برای من بسیار مهم بود.
تنها دلیلی که من در ردبول زنده ماندم، این بود که چگونه شخصیتی قوی برای خودم ساختم، بنابراین هیچ چیز برایم مهم نبود. بهترین کار این بود که بپذیرم در چه موقعیتی قرار دارم. من نمیتوانستم سیستم را تحت فشار قرار دهم، زیرا در پاسخ، آن سیستم مرا نابود میکرد، و من در ردبول تنها بودم.
سرجیو پرز راننده مکزیکی در مورد میل واقعی هورنر افزود:
بله، تا حدودی از من حمایت میکردند.کریستین، هلموت و بقیه اونا خوشحال بودند وقتی من پیروز میشدم، اما در نهایت همیشه به من میگفتند: «این پروژه برای مکس است». سالهایی بودند که احساس میکردم: بله، ما در یک سطح هستیم، شاید بتوانم با او رقابت کنم، اما بلافاصله آپدیتهایی برای اون ارائه میشد و این شکاف کمی بیشتر میشد.
در فرمول یک، رانندگانی هستند که حتی بدون پیروزی یا کسب جایزه، از این مسابقات خارج میشوند، و این به این دلیل نیست که آنها تسلیم شدهاند یا شایستگی آن را ندارند. آنها رانندگان فوقالعادهای هستند. یعنی این یک جنون است که هالکنبرگ فقط یک بار در طول دوران حرفهای خود، جایزه کسب کرده است. من با او بزرگ شدم، او یکی از بهترین رانندگان است، اما او فرصتی نداشت، او در زمان مناسب نبود. این ذات واقعی و بی رحمی فرمول یک است.وقتی این دوره خود را در ردبول به پایان رساندم، یکی از مهندسان به من گفت: «ما همه میدونیم که، مهم نیست کجا بری، تو فوقالعاده سریع هستی. ما همه میدونیم که تو یکی از بهترینها هستی.»
«بله، من یکی از بهترین رانندگان در خط شروع هستم. من همیشه میدانستم که چه مشکلاتی در ردبول وجود دارد، اما چنین وضعیتی، اعتماد به نفس شما را از بین میبرد. این دوران بسیار سمی بود. وقتی از تیم خارج شدم، مجبور شدم یک سال را صرف استراحت کنم، زیرا این از نظر ذهنی بسیار خسته کننده بود. شش ماه آخر من در ردبول ، به طور کلی بسیار سخت بودند، حتی برای من، با وجود اینکه من از نظر ذهنی بسیار قوی هستم. آنها بسیار، بسیار سخت و، به قول من، سمی بودند. من واقعاً به یک استراحت نیاز داشتم…»
سرجیو پرز راننده مکزیکی در مورد هدفش از قرارداد با کادیلاک گفت:
وقتی پروژه با کادیلاک مطرح شد، فکر کردم: این یک پروژه بزرگ است، این یک برند بزرگ است. و وقتی با دن [تووریس] ملاقات کردم، دیدگاهی را دیدم. من میدونم که اون یک فرد بسیار رقابتی است و او تمام تلاش خود را خواهد کرد تا تیم را به سطح بسیار بالایی برساند. من احساس کردم که این میتواند پروژه من باشد، که من میتوانم بخشی از آن باشم.
و من میتوانم به خودم ثابت کنم که من یکی از بهترینها هستم. من میخواهم این کار را انجام دهم، زیرا همیشه معتقد بودم که من یکی از بهترین رانندگان در خط شروع هستم. اما، بدیهی است که دوره حضور من در RB، بخشی از این اعتماد به نفس را از من گرفت، زیرا وقتی شما به نتایجی نمیرسید و همتیم شما پیروز میشود، این دشوار است.
