چارلز لکلرک راننده تیم فرمول یک فراری در تعیین خط گرندپری کانادا 2026

برنده و بازنده های تعیین خط گرندپری کانادا ۲۰۲۶

فرمول یک نیوز ایران
9 دقیقه زمان مطالعه

برنده و بازنده های تعیین خط گرندپری کانادا ۲۰۲۶

مرسدس دوباره تو تعیین خط گرندپری کانادا رده‌های اول و دوم رو مال خودش کرد، ولی رسیدن به این جایگاه اصلا براشون مسیر بی‌دردسری نبود.

در ادامه، نگاهی می‌اندازیم به کسانی که این تعیین‌خط براشون عالی پیش رفت و کسانی که برای مسابقه روز یکشنبه باید یه فکری به حال خودشون بکنند.

برنده: جورج راسل (رده اول)

تعیین‌خط تا ۷۰ ثانیه آخر اصلا برای جورج راسل خوب پیش نمیرفت، اما همون ثانیه‌های آخر بود که براش پول‌ پوزیشن رو به ارمغان آورد.

این راننده مرسدس به‌خاطر یه جلسه پردردسر کلافه شده بود؛ خودش می‌گفت دلیلش تغییراتی بوده که توی تنظیمات ماشین برای مسابقه دادن و البته گرم کردن لاستیک‌ها توی هوای سرد و پیست سخت کانادا، حسابی اذیتشون کرده.

اما همین موضوع باعث شد چسبیدن رده اول، اون هم با شکست دادن هم‌تیمی و رقیب قهرمانی‌اش، یعنی کیمی آنتونلی، خیلی بیشتر از زمانی که همه‌چیز از قبل رو به راهه، بهش بچسبه.

راسل گفت: حس فوق‌العاده‌ای بود چون واقعا یه دور عالی زدم. همه‌چیز سر جای خودش بود.
وقتی از خط رد شدم و دیدم اسمم اومده بالای جدول و پول رو گرفتم، اون هجوم آدرنالین تو اون ۱۰ ثانیه، دقیقا همون چیزیه که براش زندگی می‌کنیم.

راسل می‌گفت اصلا به فکر پول پوزیشن نبوده، فقط هیجان همون لحظه براش مهم بوده. اما با توجه به اینکه بعد از چند مسابقه سخت و مخصوصا آخر هفته ناامیدکننده در میامی، همه داشتن ازش انتقاد می‌کردند، این پیروزی لحظه آخری براش خیلی حیاتی بود.

بازنده: لنس استرول (رده بیست و یکم)

لنس استرول در سال ۲۰۲۶ تا الان توی تمام جلسات تعیین‌خط، از هم‌تیمی‌اش فرناندو آلونسو عقب افتاده؛ و حقیقت محض اینه که اگه جایگاهشون هم کاملا عوض می‌شد، احتمالا الان همون امتیازی رو داشت که الان داره.

اختلاف دو سه دهم ثانیه‌ای، فعلا برای پروژه استون مارتین-هوندا توی تصویر کلی مسابقات خیلی مهم نیست. اما این آخر هفته، رقابت بین این دو تا راننده برای استرول یه شکست تمام‌عیار بود. آلونسو تو مرحله اول (Q1) یک ثانیه با استرول فاصله داشت، در حالی که استرول توی AMR26 خودش اصلا حس خوبی نداشت و اعتمادبه‌نفسش رو باخته بود.

با توجه به پیش‌بینی هوا، عملکرد روز مسابقه احتمالا ربطی به اتفاقات امروز نداره و شاید آخر هفته استرول هنوز هم بتونه یه جوری به خوبی تموم بشه. ولی واقعیت اینه که امسال فاصله‌های عجیبی بین این دو هم‌تیمی دیده شده که البته مشکلات فنی ماشین این ضعف‌ها رو تا حدی پنهان کرده.

برنده: لاندو نوریس (رده سوم)

شاید برای کسی که توی مسابقه اسپرینت دوم شده و حالا هم بعد از دو تا ماشین مرسدس، بهترین بقیه بوده، گفتن این حرف خیلی بدیهی به نظر بیاد، ولی لندو نوریس داره یه آخر هفته فوق‌العاده رو توی کانادا پشت سر میذاره.

اون به این معنی که اختلاف زیاد با هم‌تیمی‌اش اسکار پیاستری داشته باشه یا یه کار خارق‌العاده و عجیب‌غریب کرده باشه، خیلی سریع نبوده.

اما نوریس توی هر دو جلسه تعیین‌خط، وقتی پای نتیجه وسط بوده، همیشه حاشیه امنیت درست رو نسبت به پیاستری رعایت کرده، توی اسپرینت بین مرسدس‌ها رفته و توی هر سه مرحله تعیین‌خط هم جزو راننده‌های پیشتاز بوده. اون توی مونترال داره خیلی خوب رانندگی میکنه و نتیجه‌اش هم این تعیین‌خط خوب بوده.

بازنده: چارلز لکلرک (رده هشتم)

چارلز لکلرک قبل از شروع مرحله سوم (Q3) قول داده بود که یا تصادف میکنه یا هشتم میشه، و آخرش هم سر حرفش موند؛ تصادفی نکرد و همون هشتم شد.

اختلافش با پول‌پوزیشن (۰.۳۹۸ ثانیه) و هم‌تیمی‌اش در فراری، یعنی لوییس همیلتون (۰.۱۰۸ ثانیه)، در مقایسه با مراحل اول و دوم (Q1 و Q2) در واقع نشون‌دهنده یه پیشرفت قابل‌توجه بود، حتی اگه نتیجه نهایی‌اش این رو نشون نمی‌داد.

لکلرک بعد از پایان جلسه، حرف‌هایی زد که تایید میکرد مشکلش چی بوده؛ او گفت توی دو تا بخش اول انگار روی یخ رانندگی می‌کرده چون برای گرم کردن لاستیک‌ها به شدت عذاب کشیده. خودش می‌گفت دور آخرش در Q3 قابل قبول بوده، اما رده‌ای که به دست آورده (هشتم) اصلا قابل قبول نیست؛ این هم نتیجه‌ همان مشکلاتی بود که کل تعیین‌خط دست‌وپایش را بسته بود.

او هنوز هم میتونه از رده هشتم کارهای خوبی انجام بده، اما با وضعیتی که در این آخر هفته داشته و لاستیک‌ها براش مثل کابوس بودند، اصلا دل خوشی از مسابقه بارانی و سرد فردا ندارد.

برنده: اسحاق حجار (رده هفتم)

اسحاق حجار بابت عملکردش در Q3 شاکی بود و می‌گفت با اشتباهاتم کار رو سخت کردم و ماشینی رو که واقعا خوب کار می‌کرد هدر داد.

اما این حرف‌ها در مقایسه با چیزی که در تعیین‌خط دیروز و امروز دیدیم، اهمیت کمتری دارد؛ حجار نشان داده که دوباره به فرم ایده‌آلش برگشته. دیگر خبری از آن نسخه گیج و سردرگم میامی نیست و دوباره همان راننده فوق‌العاده‌ای شده که اوایل فصل دیده بودیم. خودش می‌گوید آخر هفته میامی را دیگر ریخته توی سطل آشغال :

حس خیلی بهتری توی ماشین دارم. دیگه توی هر پیچ نابود نمیشم و همه‌چیز حس طبیعی‌تری داره، درست مثل سه مسابقه اول فصل

بازنده: والتری بوتاس (رده بیست و دوم)

آخر شدن در تعیین‌خط، تقریبا همان چیزی بود که والتری بوتاس وقتی تصمیم گرفت با تیم تازه‌وارد کادیلاک به فرمول یک برگردد، میدونست در انتظارشه. برای همینه که توی لیست بازنده‌های ماست.

مشکل اینجاست که هر وقت می‌بینی یک ماشین کادیلاک خیلی بالاتر از حد انتظار ظاهر شده، یعنی سرجیو پرز یک کار قهرمانانه کرده.

اختلاف زمانی بین این دو نفر توی این آخر هفته وحشتناک بوده و اشتباه بوتاس توی دور آخر Q1 هم دلیل همه این اختلاف نیست.

پرز داره جوری رانندگی میکنه که انگار نداشتن صندلی برای سال ۲۰۲۶ یک بی‌عدالتی بوده و هنوز کلی حرف برای گفتن توی فرمول یک دارد؛ اما بازگشت بوتاس فعلا اصلا این حس را منتقل نمی‌کند.

برنده: آروید لیندبلاد (رده نهم)

آروید لیندبلاد از رده نهمی‌اش یکم دلسرد بود، چون در طول سه مرحله تعیین‌خط، چندین بار رده‌های خیلی بهتری را تجربه کرده بود.

اما تحلیلش که نهم، “بهترین رده ممکن برای ریسینگ بولز هست، وقتی که هیچ‌کدام از چهار تیم برتر اشتباه نمی‌کنند”، کاملا درست است.

عملکرد این آخر هفته دقیقا همان چیزی است که یک راننده آکادمی ردبول باید نشان بدهد. زمان‌بندی‌اش هم عالی بود، آن هم وقتی که راننده اصلی ردبول جدی‌جدی دارد حرف از این میزند که شاید سال ۲۰۲۷ توی مسابقات نباشد.

بازنده: پیر گسلی (رده چهاردهم)

دو هفته ناکامی پیاپی و چهار شکست در تعیین‌خط (در مقایسه با هم‌تیمی‌اش در تیم آلپین، یعنی فرانکو کولاپینتو)، مشخصا دارد فشار زیادی به پیر گسلی می‌آورد. او بعد از پایان جلسه، با حال‌وهوای خیلی گرفته‌ای در مورد مشکلاتش حرف زد.

گسلی با ناراحتی گفت: “واقعا نمیدونم از میامی به بعد چه اتفاقی افتاده، ولی فعلا تیم من اصلا هیچ حرفی برای گفتن نداره.”

“همه چیز راحت تا ۱۰ نفر برتر می‌رفت، ماشین ثابت بود و خوب کار میکرد، اما الان… نه میتونم ترمز کنم، نه میتونم بپیچم، نه شتاب بگیرم، اصلا چسبندگی وجود نداره. فکر میکنم کار زیادی داریم و امیدوارم تیم بتونه کمک کنه جواب‌ها رو پیدا کنیم.”

وقتی از او پرسیدند که آیا به نسخه قبلی قطعات ماشین برگشته یا نه، جواب مشخصی نداد، ولی گفت “قضیه پیچیده‌تر از این حرف‌هاست” چون از زمان میامی اساسا یک جای کار می‌لنگد.

“فکر می‌کنم یک مشکل ریشه‌ای وجود داره که خب، داریم سعی می‌کنیم بفهمیمش. توی داده‌ها هم کاملا مشخصه که چیزهایی وجود داره که منطقی نیست. متاسفانه فعلا هنوز راه‌حلی براش پیدا نکردیم.”

این مقاله را به اشتراک بگذارید
نظر بدهید

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *