پیروزی آنتونلی در مسابقه کانادا بعد از یک جنگ تمام‌عیار دیگر و حذف راسل!

فرمول یک نیوز ایران
10 دقیقه زمان مطالعه

پیروزی آنتونلی در مسابقه کانادا بعد از یک جنگ تمام‌عیار دیگر و حذف راسل

جورج راسل از مسابقه کانادا ۲۰۲۶ اوت شد تا مسیر برای چهارمین برد پیاپی کیمی آنتونلی هموار بشه؛ این در حالی بود که مک‌ لارن، یعنی جدی‌ترین تهدید برای سرعت مرسدس، روز کابوس‌واری رو پشت سر گذاشت.

بعد از بارندگی‌های اول مسابقه، مک‌ لارن تصمیم گرفت کار رو با لاستیک‌های بارانی (اینترمدیت) شروع کنه، اما پیست عملا خشک شده بود و از بارون بعدی هم خبری نشد. همین موضوع اسکار پیاستری و لندو نوریس رو مجبور کرد خیلی زود برای تعویض لاستیک و انداختن لاستیک‌های خشک به پیت‌لین برن. پیاستری بعد از گرفتن یک جریمه به خاطر برخورد و اوت کردن الکس آلبون، در نهایت مسابقه رو در رده یازدهم تموم کرد و نوریس هم به خاطر مشکل فنی و عدم پایداری ماشین، کلا از مسابقه خارج شد.

در این میان، آنتونلی و راسل بارها چرخ به چرخ هم جنگیدن تا اینکه راسل به خاطر مشکل موتور (پاور یونیت) مجبور به کناره‌گیری شد. در اواخر مسابقه هم لوییس همیلتون با سبقت از مکس ورستپن به رده دوم رسید. راننده فراری و راننده ردبول که فاصله‌شون فقط نیم ثانیه بود، برای اولین بار بعد از گرندپری ۲۰۲۴ بریتانیا، دوباره با هم روی سکو رفتن.

نبرد آنتونلی و راسل ادامه دارد

آنتونلی در استارت مسابقه صدر رو به نوریس واگذار کرد، اما وقتی مک‌ لارن به پیت رفت، دوباره جلودار شد؛ همین موضوع شروع یک دوئل داخلی بین دو راننده مرسدس بود که قوانین تیمی اون‌ها رو حسابی محک زد.

راسل در شروع دور سوم تلاش کرد از آنتونلی رد بشه اما عقب کشید. او بالاخره در اواخر دور ششم یک حمله جدی کرد و در مستقیمی پشت پیست از آنتونلی سبقت گرفت. آنتونلی هم برای اینکه باهاش برخورد نکنه ترمزهاش قفل شد و مستقیم از پیست خارج شد.

این بازی رفت و برگشت در اواخر دور دوازدهم (از ۶۸ دور) هم ادامه داشت؛ جایی که این بار ترمزهای راسل قفل شد و آنتونلی خودش رو بهش رسوند، اما در نهایت برای سبقت ریسک نکرد.

در دور ۱۷، ترمزهای راسل در پیچ سنجاقی (هیرپین) قفل شد. هر دو مرسدس تا منطقه ترمزگیری نهایی کنار هم بودن، اما راسل جایگاهش رو حفظ کرد و آنتونلی فهمید که باید کوتاه بیاد.

چهار دور بعد، آنتونلی دوباره خودش رو چسبوند، اما راسل جانانه دفاع کرد. در اواخر دور بعد، وقتی مرسدس‌ها به راننده‌های عقب‌افتاده (لپ‌پایانی) رسیدن، راسل باز هم در پیچ سنجاقی ترمزهاش قفل شد و این بار آنتونلی در مستقیمی پشت پیست ازش جلو زد.

در دور ۲۴، ترمزهای آنتونلی در پیچ سنجاقی قفل شد و حالا این راسل بود که جلو افتاد، البته نه با فاصله زیاد. این دو راننده چرخ به چرخ هم در حالی که رنگ لاستیک‌های پیرلی‌شون به هم می‌مالید، وارد شیکین نهایی شدن و آنتونلی مجبور شد از روی چمن رد بشه و جلوتر از راسل به پیست برگرده.

آنتونلی که با پس دادن رده مخالفت میکرد، پشت رادیو گفت: “چرا پسر؟! اون منو انداخت بیرون، تازه من جلوتر هم بودم! مسخره‌بازی چیه دیگه؟” اما در نهایت مجبور شد رده رو پس بده.

اینجا بود که تیم مرسدس وارد شد. پیت بونینگتون، مهندس آنتونلی، بهش گفت: “باید این وضعیت رانندگی رو جمع‌وجورش کنیم. نیاز داریم تمیز برونید. اگه نتونید تمیز رانندگی کنید، مجبوریم جلوی مسابقه دادنتون با همدیگه رو بگیریم. این پیام واسه هر دو ماشینه.” همزمان مارکوس دادلی هم همین پیام رو به راسل داد.

با این حال، راسل برای جلو موندن داشت دست‌وپا میزد و آنتونلی سایه‌به‌سایه تعقیبش میکرد. تا اینکه در دور ۳۰، راسل در پیچ ۸ از روی چمن‌ها رد شد و درست بعد از شیکین، در حالی که از عصبانیت منفجر شده بود، ماشین رو متوقف کرد. مشکل موتور، مسابقه رو براش تموم کرد.

برای بدتر شدن اوضاع، ناظران مسابقه (استوارت‌ها) رفتار راسل رو برای پرتاب کردن محافظ سرش به بیرون از ماشین ثبت و جریمه کردن. در نهایت آنتونلی با اختلاف ۱۰.۷ ثانیه‌ای نسبت به همیلتون برنده شد و حالا با ۴۳ امتیاز اختلاف، صدرنشین جدول قهرمانیه.

استراتژی‌های متفاوت لاستیک و ناکامی مک‌ لارن

ابرهای باران‌زای بلاتکلیف باعث شد که تیم‌ها روی انتخاب نوع لاستیک به توافق نرسن. مک‌ لارن‌ها از ردیف دوم گرید تصمیم گرفتن با لاستیک اینترمدیت کار رو شروع کنن (آئودی‌ها، کارلوس ساینز از ویلیامز و کادیلاک‌ها هم همینطور). ریسینگ بولز و آلپین لاستیک‌های مدیوم رو انتخاب کردن و بقیه هم همگی با لاستیک سافت شروع کردن. ماشین آروید لیندبلاد از تیم ریسینگ بولز روی گرید استارت خاموش شد، که همین باعث شد استارت مسابقه یک بار و بعد برای بار دوم لغو بشه.

در این میان، پیاستری اصرار داشت که لاستیک‌ها رو به خشک تغییر بدن، اما حرفش به جایی نرسید. وقتی بالاخره چراغ‌های سبز روشن شدن، پیاستری تا رده پنجم سقوط کرد، در حالی که نوریس مثل موشک به صدر جدول رفت. اونها به ترتیب در پایان دور اول و دوم به پیت رفتن و همین باعث شد در هر دور، ۳ ثانیه نسبت به مرسدس‌های صدرنشین عقب بیفتن.

اوضاع برای مک‌لارن وقتی کلا به هم ریخت که پیاستری در پیچ ۱۲ ترمزهاش قفل شد و کوبید به پهلوی آلبون و اون رو از مسابقه اوت کرد؛ اتفاقی که یک جریمه ۱۰ ثانیه‌ای براش به همراه داشت و اون رو در جریان دومین خودروی ایمنی مجازی مسابقه در دور ۵۳ سپری کرد. به نوریس هم گفته شد که ماشینش مشکل پایداری فنی داره و او تا دور ۴۲ دوام آورد، اما در نهایت در محدوده فرار پیچ ۱ متوقف شد. پیاستری هم در نهایت در رده دورافتاده یازدهم جدول رو لمس کرد.

جدال ورستپن و همیلتون؛ روزی که حجار میخواد فراموشش کنه

ورستپن در اوایل مسابقه خیلی سریع بود و در شروع دور نهم با یک ترمزگیری دیرموقع از همیلتون سبقت گرفت. اما هر چه مسابقه جلوتر رفت، ردبول برای حفظ سرعت و دمای لاستیک‌ها به مشکل خورد؛ طوری که با پایان خودروی ایمنی مجازی دوم، ورستپن کمتر از یک ثانیه با همیلتون فاصله داشت.

همیلتون در پیچ‌های ابتدایی دور ۶۲ از ورستپن رد شد، اما نتونست رده دوم خودش رو تثبیت کنه. ورستپن بی‌خیال نشد و در دور پایانی مسابقه تا فاصله نیم‌ثانیه‌ای فراریِ همیلتون پیش رفت، اما نتونست از رقیب دیرینه‌اش سبقت بگیره.

چارلز لکلرک هم به رده چهارم رضایت داد. زمان اعلام V اول، او از ورودی پیت‌لین رد شده بود و فراری مجبور شد برای پیت استاپ راننده‌هاش، اون‌ها رو پشت سر هم نگه داره. بعد از اون، لکلرک وارد یک نبرد نزدیک و خطرناک برای رده چهارم با اسحاق حجار شد؛ راننده‌ای که موقع دفاع کردن، خیلی دیر و چندین بار مسیرش رو عوض کرد. حجار در نهایت رده چهارم رو به لکلرک باخت و به خاطر این مدل رانندگی، یک جریمه ۱۰ ثانیه‌ای هم گرفت. بعد از گذروندن اون جریمه، به خاطر نقض قوانین پرچم زرد، یک جریمه توقف و حرکت (Stop-go) هم بهش دادن.

فرانکو کولاپینتو با وجود اشتباهی که بعد از خروج از پیت‌لین در زمان خودروی ایمنی مجازی داشت، نهایت استفاده رو برد و در رده ششم، جلوتر از لیام لاوسون از ریسینگ بولز قرار گرفت. پیر گسلی که در نبردهای اولیه رقابت رو به اولی برمن و فرناندو آلونسو باخته بود، خودش رو جمع‌وجور کرد و هشتم شد. راننده آلپین در اواخر مسابقه سایه به سایه لاوسون حرکت می‌کرد، اما در نهایت با اختلاف ناچیز سه دهم ثانیه‌ای، رده هفتم رو از دست داد.

ساینز با وجود اینکه مسابقه رو با لاستیک اینترمدیت شروع کرده بود، در یک رده انفرادی و بی‌دردسر نهم شد و برمن هم لیست ۱۰ نفر برتر رو برای هاس تکمیل کرد. سرجیو پرز هم به جمع اوت‌شدگان مسابقه پیوست؛ چرا که سیستم تعلیق کادیلاک او در دور ۴۳ شکست. فرناندو آلونسو از استون مارتین هم اگرچه در دور اول مسابقه ۹ رده جلو آمده بود، اما در اواخر مسابقه کناره‌گیری کرد؛ تیم علت این اتفاق رو مشکلی در صندلی او اعلام کرد.

نتیجه نهایی مسابقه شرح زیر است :

نتیجه نهایی مسابقه گرندپری کانادا 2026

این مقاله را به اشتراک بگذارید
نظر بدهید

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *