دستوپا زدن در بخشهای پایینی جدول فرمول یک، راننده را به این سرنوشت دچار میکند که فقط هنگام اشتباه کردن به چشم بیاید.
اگر از بیشتر هواداران درباره فصل ۲۰۲۶ کارلوس ساینز بپرسید، تصادف او با اسکار پیاستری صدرنشین هنگام لپ شدن در گرندپری مجارستان به ذهنشان میرسد. اما آن اشتباه که انتقادهای بهجایی را هم به همراه داشت، اصلا با کل عملکرد درخشان او در این فصل همخوانی ندارد. حتی میتوان گفت آن خطای بزرگ، نتیجه ناخواسته همان ذهنیتی بود که باعث درخشش ساینز شده است.
چرا ساینز در ویلیامز ماندگار شد؟
ساینز برای سال آینده در ویلیامز میماند؛ بخشی به این دلیل که گزینه واقعبینانه دیگری در تیمهای دیگر وجود نداشت، اما خودش تلاش کرده از تمام پتانسیل موجود استفاده کند.
پایان شایعات جدایی؛ کارلوس ساینز با وجود بحران ۲۰۲۶ قراردادش را با ویلیامز تمدید کرد!
ماشین FW48 ویلیامز بر اساس میانگین سرعت، سومین ماشین کند گرید است و قبل از تعطیلات تابستانی فقط از کادیلاک سریعتر بود. این شرایط برای خیلی از رانندگان باسابقه فرسایشدهنده است، اما ساینز در ۳۱ سالگی میداند که نباید جا بزند. عملکرد فعلی او روی ارزشش در بازار رانندگان برای سالهای بعد از ۲۰۲۷ هم تاثیر مستقیم دارد.
رانندگی فوقالعاده با ماشینی کاملا محدود
اسکار پیاستری در مجارستان از ساینز انتقاد کرد که طوری با فرناندو آلونسو برای رتبه آخر میجنگید که انگار مسابقه قهرمانی جهان است. اما دقیقا همین ذهنیت یعنی استخراج حداکثر توان از یک ماشین محدود و جنگیدن برای همه چیز باعث شده فصل او اینقدر شگفتانگیز باشد.
با اینکه کسب سه رتبه نهمی و فقط ۶ امتیاز بدترین دوران نتایج او در فرمول یک است، اما بر اساس رتبهبندی عملکرد رانندگان در طول آخر هفتهها، ساینز خاموش و بیصدا پنجمین راننده برتر فصل ۲۰۲۶ تا اینجای کار بوده است. او بارها ماشینی در حد حذف در Q1 را به Q2 برده و خودروهای سریعتر را پشت سر خود نگه داشته است.
اعتراف ساینز: “کاملا برخلاف حس ششم است!”
ساینز در مصاحبه اختصاصی در موتورهایم ویلیامز در مجارستان میگوید: من از این نوع تحلیل بدم میآید چون در رتبه ۱۶ هستم! این یک ورزش کاملا نسبی است. چطور میتوان به یک هوادار یا خواننده گفت این بهترین فصل توست؟ کاملا برخلاف حس ششم است.
اما در فرمول یک باید عملکرد ماشین را از عملکرد راننده جدا کرد. اگر ماشین را از رانندگی جدا کنم، این یکی از کاملترین فصلهای من است. آیا بهترین است؟ من فصلهایم در مکلارن، فصل ۲۰۲۴ با فراری، نیمفصل دوم ۲۰۲۵ با ویلیامز و امسال را بهترینهای خودم میدانم.
او از ۱۵ تعیین خط، ۱۰ بار به Q2 رسیده و فقط دو بار آن هم با اختلاف چند هزارم ثانیه از همتیمی خود، الکس آلبون، عقب افتاده است.
راز درخشش در تعیین خط؛ رانندگی بر اساس غریزه
برخلاف شهرت ساینز به عنوان رانندهای محاسبهگر و ذهنی، او راز موفقیتش در تعیین خط را رانندگی غریزی میداند:
-
آمادگی کامل قبل از پیست: همکاری دقیق با تیم مهندسی برای درک مدیریت انرژی، تنظیمات ماشین و رفتار لاستیکها.
-
رانندگی غریزی پشت فرمان: اتکای کامل به غریزه و ضمیر ناخودآگاه به محض گذاشتن کلاهکاسک.
-
عملکرد عالی در Q1: توانایی ثبت دورهای فوقالعاده در همان تلاشهای اول بدون نیاز به ستهای متعدد لاستیک.
ساینز درباره قوانین ۲۰۲۶ میگوید: امسال گفتم یک کاغذ سفید باز میکنم، قوانین گرند افکت را فراموش میکنم و به طبیعیترین شکل ممکن رانندگی میکنم. بعد از تستهای بحرین دیدم سبک طبیعیام سرعت خوبی به من میدهد.
رابطه با الکس آلبون و نقد جدی به قوانین ۲۰۲۶
ساینز درباره همتیمی خود میگوید: الکس همآوردی عالی است. در هر دوری که میزنم، از دادههای او برای بهبود خودم استفاده میکنم. دلیل برتری من فقط این است که در سال دوم حضورم در تیم کاملا جا افتادهام.
با این حال، ساینز انتقادات جدی به قوانین ۲۰۲۶ دارد: همه رانندگان از قابلپیشبینی نبودن تحویل انرژی متنفرند. علاوه بر این، امسال فاصلهها بین تیمها آنقدر زیاد است که راننده کمتر میتواند تفاوت ایجاد کند. پارسال در Q1 میدانستید با یک دور عالی میتوانید ۱۹ راننده دیگر را ببرید، اما امسال اگر تیمهای دیگر اشتباه کنند، فقط شاید بتوانید یک آلپین یا یک آئودی یا یک هاس را بگیرید.
همین موضوع دلیل اصلی دیده نشدن درخشش ساینز است. وقتی حتی بهترین دورهای تعیین خط هم شما را بالاتر از ردیف هشتم گرید نمیبرند، جلب توجه بسیار سخت میشود مگر اینکه مثل مسابقه مجارستان، هنگام لپ شدن با صدرنشین مسابقه تصادف کنید!
